Την Κυριακή 5 Απριλίου 2026, το Μεσολόγγι τίμησε και μαζί του ο Ελληνισμός σε όλο τον κόσμο, τα 200 χρόνια της ιστορικής Εξόδου του Μεσολογγίου. Το Μεσολόγγι καταχωρήθηκε στην συνείδηση των λαών της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής, ως το ύψιστο σύμβολο ελευθερίας, αντιστάσεως και θυσίας στην νεότερη ιστορία της ανθρωπότητας και αποτέλεσε ορόσημο για την δημιουργία της ανεξάρτητης Ελλάδας.
Οι Τούρκοι πολιόρκησαν το Μεσολόγγι τρεις φορές. Οι δύο, με τον Ομέρ Βρυώνη το 1822 και τον Μουσταφά πασά το 1823, απέτυχαν. Η τρίτη άρχισε τον Μάρτιο του 1825 με τον ικανό Ρεσίτ πασά (Κιουταχή). Παρά τις δυσκολίες επισιτισμού και ανεφοδιασμού σε πολεμοφόδια, η αντίσταση των Ελλήνων παρέμενε σθεναρή. Οι Τούρκοι αναγκάσθηκαν να ζητήσουν την βοήθεια του Ιμπραήμ πασά που ήλεγχε το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου.
Τον Δεκέμβριο του 1825 έφθασε ο Ιμπραήμ με 10.000 Αιγυπτίους. Γάλλοι αξιωματικοί είχαν αναλάβει την εκπαίδευση και την διοίκηση ειδικού σώματος με γαλλικό οπλισμό. Ο Ιμπραήμ ειρωνεύθηκε τον Κιουταχή που δεν μπορούσε να καταλάβει αυτόν τον «φράχτη»! Δύο χιλιάδες οβίδες έπεφταν κάθε μέρα μέσα στην πόλη!
Όμως αυτό που δεν μπορούσαν να πετύχουν οι Τουρκοαιγύπτιοι, το πέτυχε τελικά ένας ισχυρότερος εσωτερικός εχθρός: η πείνα! Όταν τελείωσαν τα τρόφιμα, οι πολιορκημένοι έτρωγαν τα υποζύγια, χόρτα, σκύλους, γάτες, βατράχια ποντίκια ακόμα και νεκρούς...
Η είδηση της πτώσεως του Μεσολογγίου συγκλόνισε την Ευρώπη. Ακόμη και ο διαβόητος Μέτερνιχ διεμήνυσε στον Σουλτάνο, ότι δεν θα μπορεί πλέον να υπολογίζει την υποστήριξη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, διότι «μεσολάβησε το Μεσολόγγι».
Μόλις έφθασε η είδηση στο Παρίσι, σχηματίσθηκε αυθόρμητη διαδήλωση από φοιτητές και τον απλό λαό. Το πλήθος φώναζε: «Έπεσε το Μεσολόγγι, έπεσε το Μεσολόγγι!» και κατευθύνθηκε στα ανάκτορα του Κεραμεικού. Ο Βασιλιάς Κάρολος Ι θορυβημένος αναγκάσθηκε να επανεξετάσει την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας. Η Έξοδος του Μεσολογγίου λειτούργησε ως σεισμός, ο οποίος μέσα σε έναν χρόνο μετατόπισε την Γαλλία από υποστηρίκτρια του Σουλτάνου και σύμμαχο του Ιμπραήμ σε Προστάτιδα Δύναμη και στρατιωτικό συμπαραστάτη των Ελλήνων σε θάλασσα και ξηρά.
Ο Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά, τον ίδιο χρόνο, εμπνέεται τον περίφημο πίνακα «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου». Από τα ερείπια του Μεσολογγίου αναδύθηκε η ελεύθερη Ελλάδα.
Όπως παραδέχονται οι περισσότεροι ιστορικοί, χωρίς το Μεσολόγγι, δεν θα γινόταν το Ναυαρίνο.
Η Έξοδος ανήγαγε το Μεσολόγγι σε «Ιεράν πόλιν» κα την πομπή του εορτασμού σε ιερή τελετουργία. Η πομπή ήταν πράγματι μεγαλειώδης και πολυάριθμη, με την συμμετοχή όλων των σχολείων της πόλεως, αλλά και με αντιπροσωπίες από διάφορα μέρη της Ελλάδας και την Κύπρο με τις τοπικές τους ενδυμασίες και με πολλές φιλαρμονικές.
Πρώτη φορά γίνεται τέτοια κινητοποίηση στην Ελλάδα.Η εθνική φιλοτιμία αρχίζει να ξυπνά στην ψυχή των Ελλήνων. Υπάρχει ελπίδα!
Παρόντες, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός.ΑΛΛΑ ο πρωθυπουργός μας παρακολούθησε αυτή την μεγαλειώδη και κατανυκτική πομπή έχοντας το ένα πόδι πάνω στο άλλο, λες και καθόταν σε καφενείο!
Η στάση σώματος του πρωθυπουργού δίνει την εντύπωση αλαζονείας και επιπολαιότητας, αλλά η βαθύτερη ανάλυση αυτής της συμπεριφοράς αποκαλύπτει πολιτική σκοπιμότητα.
Ο πρωθυπουργός μας έχει την αγωνία να τραβήξει ψηφοφόρους τόσο από δεξιά όσο και από αριστερά. Έχοντας λοιπόν προγραμματίσει να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία και να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη της εκφωνήσεως του πανηγυρικού λόγου της επετείου, κοιτάζει μεν προς τα δεξιά, αλλά παράλληλα αισθάνεται την ανάγκη να κρατήσει μία ισορροπία, προσφέροντας προς τα αριστερά την εικόνα ενός ιδεολογικά και συναισθηματικά αποστασιοποιημένου θεατή της πομπής, ο οποίος δεν δείχνει καμμία διάθεση να επηρεασθεί από το θέαμα, το οποίο δεν τον αγγίζει.
Κοιτάζει όμως και προς την Άγκυρα, να μην νομίσει ο Ερντογάν, ότι ο Μητσοτάκης παρασύρθηκε από τον πατριωτικό οίστρο των Ελλήνων και εγκατέλειψε την πολιτική των υποχωρήσεων δια του διαλόγου άνευ όρων. Δεν πρόκειται για μία στιγμή αμηχανίας του κυρίου πρωθυπουργού, αλλά για μία προμελετημένη διαρκή στάση καθίσματος.
Αυτός είναι ο καιροσκοπισμός και η υποκρισία των ανθρώπων της εξουσίας του Ελλαδέξ, όπως έλεγε την αλλοτριωμένη Ελλάδα ο αείμνηστος Χρήστος Γιανναράς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου