Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Ομιλίες καθηγητή Ηλία Φιλιππίδη στο Σέλινο


Ο καθηγητής Δρ. κοινωνιολογίας και νομικός Ηλίας Φιλιππίδης, σελινιώτης λόγω της συζύγου του, της παλαιοχωρίτισσας οικονομολόγου Ρούλας Ζουριδάκη, ήλθε πάλι στον τόπο μας, να προσφέρει τις γνώσεις του με το πάθος που τον χαρακτηρίζει για τον Ελληνισμό, τον πολιτισμό μας και το μέλλον μας.

Πιστεύει, ότι οι Τοπικές κοινωνίες, όσο μικρές και αν είναι, αποτελούν το κλειδί του ελληνικού μέλλοντος, όπως άλλωστε αποδεικνύει και η μακραίωνα παράδοση του ελληνικού κοινοτισμού, ο οποίος αποτελεί την ραχοκοκκαλιά της ιστορικής μας υπάρξεως.

Μόνο στο πλαίσιο των Τοπικών κοινωνιών μπορεί να εκπληρωθεί το χρέος της αναπαραγωγής της εθνικής συνειδήσεως και της ενισχύσεως της εθνικής μας ομοψυχίας καθώς και της αντιμετωπίσεως του κρισίμου προβλήματος της δημογραφικής μας καταρρεύσεως.

Όλη αυτή η προσπάθειά του δεν έχει καμία σχέση με πολιτικά κόμματα, τωρινά ή μελλοντικά, ούτε με πολιτικές φιλοδοξίες. Βασική του θέση είναι, ότι ο πατριωτισμός και η αναφορά στον Διαχρονικό ελληνικό πολιτισμό πρέπει να αποκομματικοποιηθούν και να εθνικοποιηθούν.

Λόγω της ανάγκης να επισκευασθεί η αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου, η ομιλία στην Παλαιόχωρα αναβάλλεται. Όμως ουδέν κακόν αμιγές καλού, διότι έτσι δίνεται η ευκαιρία επισκέψεως σε μικρότερες κοινότητες.

Αυτή την φορά θα γίνουν δύο ομιλίες:


1. Στην Σκλαβοπούλα, την Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου και ώρα 4 μμ., στην αίθουσα του Δημοτικού Σχολείου, με θέμα:

«Οι ΑΞΙΕΣ, ως παράδοση και ως συνείδηση, είναι το θεμέλιο, πάνω στο οποίο οι κοινωνίες κτίζουν το μέλλον τους». Θα ακολουθήσει συζήτηση. Διοργανωτής: ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σκλαβοπούλας « Η Βιέννα ».

2. Στην Κουντούρα, την Κυριακή 4 Νοεμβρίου και ώρα 7:15 μμ., στο Ενοριακό και Πολιτιστικό Κέντρο Κουντούρας, με θέμα:

« Η σημασία των Τοπικών κοινωνιών για το μέλλον του Ελληνισμού». Θα ακολουθήσει συζήτηση. Διοργανωτής: Ο Σύλλογος Κυριών και Δεσποινίδων Κουντούρας.

Το συμπέρασμα του μηνύματος, που θέλει να δώσει ο καθηγητής Φιλιππίδης, είναι πρώτον, ότι η κρίση που περνάμε, έχει τα στοιχεία της παρακμής, διότι είχε προηγηθεί η κατάρρευση του συστήματος των αξιών μας και δεύτερον, ότι ο Κρητικός πολιτισμός, που είναι ένας δυναμικός πολιτισμός, έχει την δυνατότητα να συμβάλλει στην αποκατάσταση αυτών των αξιών.

Δελτίο τύπου της πολιτιστικής και ανεξάρτητης πρωτοβουλίας «Κρητική Ματιά».

Συντονιστική Επιτροπή:


Νίκος Αποστολάκης, Γιώργος Τζανάκης και Κατερίνα Τζανάκη.

Επικοινωνία: <filippidis103@yahoo.gr>

Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Η Σκυτάλη της ευθύνης

Του Ηλία Φιλιππίδη


Ο Οδυσσέας Ελύτης μας άφησε παρακαταθήκη τους στοίχους του:

Όλα χάνονται, του καθενός έρχεται η ώρα
όλα μένουν, εγώ φεύγω, εσείς να δούμε τώρα


Τα θέματα που θέτει ο Ελύτης είναι:

  • Η αέναη κίνηση του κύκλου της ζωής, που περιλαμβάνει τόσο την ροή του χρόνου προς την έξοδο από το παρόν, όσο και την αέναη αναπλήρωση του παρόντος.
  • Η αναπλήρωση του παρόντος δεν σημαίνει επανάληψη αλλά συνέχεια, ανανέωση, αλλαγή.
  • Όλα χάνονται αλλά και όλα μένουν.

Πρόκειται για την αέναη ανακύκλωση της διαχρονικότητας, της αιωνιότητας της υπάρξεως. Σε αυτό τον νόμο υπάγονται τρεις οντότητες που διαθέτουν αυτή την διπλή ικανότητα, και να χάνονται και να μένουν:

  • α) η φύση
  • β) ο άνθρωπος
  • γ) οι ιδέες

Ποια είναι η σχέση μεταξύ τους:

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη την φύση. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την φύση. Αντιθέτως η φύση μπορεί να ζήσει χωρίς τον άνθρωπο και μάλιστα πολύ καλύτερα. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στην φύση, να την αγαπάμε και να την προσέχουμε.

Η σχέση ανθρώπου και ιδεών είναι πιο στενή. Ούτε οι ιδέες μπορούν να ζήσουν χωρίς τον άνθρωπο άλλα ούτε και ο άνθρωπος χωρίς ιδέες. Από την στιγμή που ο άνθρωπος έσπασε το φράγμα του ενστίκτου και δεν μπορεί να διαμορφώσει ένα «φυσικό» σύστημα οργανώσεως της κοινωνίας του, είναι υποχρεωμένος να γεννά ιδέες. Από τις ιδέες του ο άνθρωπος αντλεί την ευτυχία του αλλά και η δυστυχία του έχει ως μία βασική αιτία την θέληση του να επιβάλει τις ιδέες του και τις επιθυμίες του.

Το χρέος του ανθρώπου έγκειται στην ποιοτική διαφορά ανάμεσα σε αυτά που φεύγουν και σε αυτά που μένουν. Πρέπει να φροντίζουμε, ώστε αυτά που μένουν να είναι καλύτερα από αυτά που φεύγουν. Αυτό γίνεται με δύο τρόπους:

  • α) Εμείς του σήμερα να είμαστε καλύτεροι από αυτούς που έφυγαν και να φροντίζουμε, ώστε αυτοί που έρχονται να γίνουν καλύτεροι από εμάς. Άρα πρέπει να δίνουμε μεγάλη σημασία στην παιδεία.
  • β) Να δίνουμε μεγάλη σημασία στον πολιτισμό, διότι ο πολιτισμός αποτελεί την προστιθέμενη αξία που έχει δημιουργήσει η κάθε γενεά των ανθρώπων. Είναι η κοινή μας Τράπεζα. Οι αναλήψεις μας εξαρτώνται από τις καταθέσεις μας. Οι τόκοι που προστίθενται είναι ο ενισχυμένος πολλαπλασιαστής της συλλογικής μας διαχρονικότητας.

Άρα αυτά που μένουν είναι η επένδυση ποιότητας που έχουμε κάνει για το μέλλον των παιδιών μας και της πατρίδας μας. Η ποιότητα είναι η μόνη επένδυση που δεν πάει χαμένη, αποδίδει πολλαπλάσια.

Εγώ φεύγω, εσείς να δούμε τώρα: Το «τώρα» είναι η σκυτάλη της ευθύνης, που παραδίδει η μια γενεά στην άλλη. Η σημερινή μας παρακμή οφείλεται στο ότι πετάξαμε την ευθύνη στο ποτάμι του παρασιτικού ευδαιμονισμού (όρος του Π. Κονδύλη). Νομίζαμε, ότι μπορούμε να περνάμε καλά: Χωρίς να επενδύουμε. Δίνοντας προτεραιότητα στην ποσότητα και όχι την ποιότητα. Μεταθέτοντας την ευθύνη μας στους αχαΐρευτους πολιτικούς μας, οι οποίοι με την σειρά τους έκαναν και αυτοί το ίδιο: άφησαν όλες τις ευθύνες του κράτους μας στους Ξένους, οι οποίοι φόρεσαν το κοστούμι των «Δανειστών» και ήλθαν να πάρουν… το οικόπεδο!

Τι περιμένει να «δει» ο ποιητής; Εάν το γωνιακό και πλούσιο οικόπεδο της Ελλάδας κατοικείται ακόμη και αν αυτός ο λαός είναι αποφασισμένος να αγωνισθεί για την συλλογική του επιβίωση.

Δημοσιεύθηκε στην `εφημερίδα (Δρόμος της αριστεράς) το Σάββατο 06/10/2018

filippidis103@yahoo.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

Ομιλία του καθηγητή Ηλία Φιλιππίδη


Ομιλία του καθηγητή Δρα Ηλία Φιλιππίδη στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου με θέμα:

«Αξίες ο Εθνικός πλούτος μιας χρεοκοπημένης χώρας»



Επικοινωνία: <filippidis103@yahoo.gr>
Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΟΜΙΛΙΑ ΗΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ ΧΑΝΙΩΝ

Εκδήλωση


Ο καθηγητής Δρ. Κοινωνιολογίας Ηλιας Φιλιππιδης θα μιλήσει την Παρασκευή 27 Ιουλιου και ώρα 7:30μμ στην Αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Καντανου Σελίνου στην Παλαιοχώρα

Με θέμα:

ΑΞΙΕΣ, Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΜΙΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΗΣ ΧΩΡΑΣ. Πως θα τις αξιοποιήσουμε;

Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Επικοινωνία: Ηλίας Φιλιππίδης < filippidis103@yahoo.gr >. Kιν. 6943621587

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

«Delivery ο τύπος»!

Του Ηλία Φιλιππίδη


Ο διευθυντής της Καθημερινής Αλέξης Παπαχελάς μπήκε πρόσφατα σε ένα ταξί. Όπως αφηγείται ο ίδιος στο άρθρο του «Τα εθνικά μας θέματα» (3/6/2018), ο οδηγός είχε όρεξη για κουβέντα. Αφού εξήγησε στον πελάτη του, για ποιό λόγο εψήφισε δύο φορές Τσίπρα και «Όχι» στο δημοψήφισμα, κατέληξε στο εκπληκτικό συμπέρασμα για τον πρωθυπουργό μας: «Ο τύπος είναι delivery»!

Ο κ. Παπαχελάς τον ερωτά, τι εννοεί. Ο ταξιτζής εντυπωσιάζει τον πεπειραμένο δημοσιογράφο με την πλέον σύντομη και ουσιαστική συνέντευξη, που του έχει τύχει στην ζωή του: «Να, ρε παιδί μου, παίρνουν οι έξω και ζητάνε τις συντάξεις. Εκείνος κάνει γρήγορα delivery. Μετά, ζητάνε μισθούς, πάλι τα ίδια. Αλλά όχι, ρε φίλε, και το όνομα της Μακεδονίας για delivery, επειδή το ζητάνε, όχι»!

Ο κ. Παπαχελάς εντυπωσιάσθηκε από την διαύγεια της σκέψεως ενός απλού ανθρώπου, ασφαλώς μετρίας μορφώσεως, ο οποίος όμως πείθει για την ειλικρίνεια και την αμεσότητα προσεγγίσεως της ζωής. Είναι μία αμεσότητα, που την γνωρίζουμε από τα λαϊκά μας τραγούδια.

Ναι μεν ο κ. Παπαχελάς ερμήνευσε το σχόλιο του ταξιτζή ως χαρακτηριστικό δείγμα λαϊκισμού, συνωμοσιολογίας και εγκεφαλικής αλλοιώσεως, δηλ. παθογένειες τις οποίες κατά τον κ. Παπαχελά τις εξέθρεψε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, προτού γίνει κυβέρνηση της κωλοτούμπας. Όμως ο ίδιος, για λόγους προφανώς δημοσιογραφικής δεοντολογίας, θέλησε να αναζητήσει και μία αιτιολογία. Εξηγεί: «Ο Έλληνας πολίτης νιώθει ταπεινωμένος ύστερα από τόσα χρόνια κρίσης και κηδεμονίας. Νιώθει, ότι του έχουν κλέψει την αξιοπρέπειά του και δεν μπορεί να χωνέψει, ότι τώρα τον αναγκάζουν να την καταπιεί [την αξιοπρέπειά του] απέναντι σε έναν αδύναμο και μικρό γείτονα. Είναι κάτι σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι».

Ο κ. Παπαχελάς έφθασε μέχρι το σημείο να εκστομίσει μία βλάσφημο για το κουλ στυλ του πρόγνωση, ότι «ο κ. Τσίπρας μπορεί στο τέλος να “πέσει” λόγω του ζητήματος των Σκοπίων».

Δυστυχώς ο ταξιτζής συμπατριώτης μας επιβεβαιώθηκε για άλλη μία φορά. Delivery δεν κάνει ο Τσίπρας στη Μέρκελ και για το μεταναστευτικό;

Έχω μία πρόταση: επειδή «ακραίες», όπως λέει, και «παλαβές» φωνές αρέσκονται να αποκαλούν τους πολιτικούς της μετριοπάθειας και του συμβιβασμού ως προδότες, ευκαιρία είναι να αντικαταστήσουμε αυτές τις βάρβαρες εκφράσεις με πιο πολιτισμένες και μάλιστα αγγλιστί. Ο λαός μας να τους αποκαλεί «Delivery»!

Όπου λοιπόν εμφανίζονται οι πολιτισμένοι ηγέτες μας, να τους αποκαλούμε και εμείς πολιτισμένα: «De-livery! De-livery! Είσαστε de–livery!…».

Μέχρι τώρα ο κ. Τσίπρας ήταν γνωστός και μάλιστα διεθνώς, ως ο Mr. Kolotoumba. Ας γίνει λοιπόν και Mr. Delivery!

Ελπίζουμε να μην χρειασθεί, να αποκτήσει και τρίτο τίτλο ευγενείας, διότι τότε δεν θα υπάρχει πλέον Ελλάδα!

Δημοσιεύθηκε στην `εφημερίδα (Δρόμος της αριστεράς) το Σάββατο 07/07/2018

filippidis103@yahoo.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

Που είναι η Μακεδονία;

Του Ηλία Φιλιππίδη


Στήλη των εθελοντών Φαροφυλάκων της ελληνικής ποντοπορίας.


Στη δεκαετία του ‘50 και του ‘60 είχαμε μόνο ραδιοφωνία και ακούγαμε πολύ ραδιόφωνο. Μετά τις ειδήσεις ακολουθούσαν οι Αναζητήσεις του ελληνικού Ερυθρού Σταυρού για τους αγνοούμενους και τα υιοθετημένα παιδιά της Μικρασιατικής Καταστροφής. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ήθελα να ακούσω στη συνέχεια και τις Οδηγίες προς Ναυτιλομένους. Ίσως να ήταν απλώς το πρόσχημα, για να καθυστερήσω το άνοιγμα της σχολικής τσάντας!

Πάντως δεν έχασα. Έμαθα από μικρός να συνδυάζω τις τρέχουσες ειδήσεις του παρόντος με τα ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος και όλα αυτά με τον ορίζοντα του γεωπολιτικού και γεωπολιτισμικού «καιρού» της Ελλάδας. Μπορεί βέβαια το μετεωρολογικό δελτίο να αφορά επιμέρους περιοχές, όμως η πρόγνωση είναι αδύνατη χωρίς βαθειά γνώση του «καιρού» ως παγκοσμίου φαινομένου.

Έτσι, αποφάσισα να προτείνω στον φιλόξενο Δρόμο της Αριστεράς την καθιέρωση μιας στήλης, η οποία δεν θα έχει τον χαρακτήρα άρθρων αλλά δελτίου ενημέρωσης. Θα καταλήγει κατευθείαν και περιληπτικά στο μήνυμα. Θα περιέχει συμπερασματικές σκέψεις και «αλιεύματα» προς ευρεία κατανάλωση.

Η στήλη θα πρέπει να είναι ανοικτή σε κάθε Έλληνα που αισθάνεται την ανάγκη να στείλει ένα μήνυμα, είτε ως δική του σκέψη είτε ως αλίευμα.

Που είναι η Μακεδονία;


Το θέμα μου σήμερα είναι η Μακεδονία και συγκεκριμένα το εξοργιστικό ψέμα που διαδίδουν οι Συριζαίες πέστροφες των Πρεσπών, ότι δήθεν η Μακεδονία είναι μία δεδομένη γεωγραφική περιοχή, η οποία με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913) χωρίσθηκε σε τρία κομμάτια.

Η Ελλάδα πήρε το μεγαλύτερο 51%, η Σερβία το 38%, η Βουλγαρία το 10%και η Αλβανία το 1%.

Ασύστολο ψεύδος!

Μπορεί τα ποσοστά να είναι αληθινά, αλλά δεν αφορούν καμία Μακεδονία. Στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου δεν υπάρχει ούτε μία φορά η λέξη Μακεδονία, διότι απλούστατα δεν υπήρχε τέτοιος γεωγραφικός προσδιορισμός εκείνη την εποχή.

Αντικείμενο της Συνθήκης ήταν το μοίρασμα των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που αφορούσαν τρία βιλαέτια: της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και του Κοσσόβου. Από τα Βαλκάνια απέμεινε στους Τούρκους το βιλαέτι της Ανδριανούπολης.

Το συμπέρασμα είναι, ότι το όνομα «Μακεδονία» έχει χαρακτήρα διαχρονικής ιστορικής και πολιτισμικής, και όχι γεωγραφικής, ταυτότητας. Εκτός και αν μιλάμε για τα όρια της αρχαίας Μακεδονίας.

Τα Σκόπια κατέχουν μόνο μία στενή λωρίδα από τον χώρο του βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας. Δεν μπορείς να κατέχεις ένα μικρό μέρος και να διεκδικείς το όλον. Επομένως, το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» αποτελεί μία ιστορική αλλά και γεωγραφική πλαστογραφία, πέρα από το γεγονός ότι αφήνει να εννοείται, πως υπάρχει ένα γεωγραφικό ισοδύναμο, η «Νότια Μακεδονία», και ένας «παρά φύσιν» διαχωρισμός.

Αυτό βεβαιώνουν οι καλύτεροι αναλυτές μας Στ. Λυγερός, Ι. Μάζης, Α. Συρίγος και Γ. Φίλης.

* Με χαρά ο «Δρόμος» αποδέχεται την πρόταση του φίλου Ηλία Φιλιππίδη και μπορούμε να αρχίσουμε την υλοποίησης της.

Δημοσιεύθηκε στην `εφημερίδα (Δρόμος της αριστεράς) το Σάββατο 30/06/2018

filippidis103@yahoo.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Ο συμβιβασμός, του συμβιβασμού, ώ συμβιβασμέ!

Του Ηλία Φιλιππίδη


Ορισμένες σκέψεις με αφορμή την συμφωνία Τσίπρα-Ζαέφ


Πολύπλοκο θέμα ούτως ή άλλως. Μπορούμε να βάλουμε μία τάξη τουλάχιστον στο μυαλό μας; Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι:

Α. Η διατυμπανισμένη «χρυσή ευκαιρία» είναι ένας απατηλός μύθος, που θέλει να κρύψει την πίεση Γερμανών και Αμερικανών, για να ανακόψουν την επέκταση της επιρροής των Ρώσων.

Β. Δεν πρόκειται για ένα διμερές πρόβλημα μεταξύ μιας ισχυρής Ελλάδας και ενός μικρού κράτους, το οποίο μόνο ως προτεκτοράτο μπορεί να λειτουργήσει. Πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό θέμα με πρωταγωνιστές δυο πανίσχυρους παίκτες, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Φαίνεται, ότι είχε προηγηθεί συμφωνία μεταξύ τους σε τρεις τομείς: οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν τον στρατιωτικό και γεωπολιτικό έλεγχο των Δυτικών Βαλκανίων (της Ελλάδας τον έχουν), η Γερμανία τον οικονομικό και τα ενεργειακά συμφέροντα μοιράζονται μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας.

Γ. Η σύνδεση της Ελλάδας και της «Βόρειας Μακεδονίας» ως «στρατηγικών εταίρων» (όπως λέει ο τίτλος της συμφωνίας), αποκαλύπτει την πρόθεση των εμπνευστών της, να «αξιοποιηθεί» ο χώρος μιας de jure «Βόρειας Μακεδονίας» και μιάς de facto Νότιας Μακεδονίας ως ενιαίος αναπτυξιακός χώρος (λιμάνι Θεσσαλονίκης-Αξιός, Εγνατία οδός, ενεργειακοί αγωγοί, ορυκτός πλούτος της Μακεδονίας).

Προσωπικά, πιστεύω ότι όπως λέγαμε πριν FYROM για τα Σκόπια, οι Ευρωατλαντιστές προστάτες μας ήδη στην εσωτερική τους αργκό χρησιμοποιούν για την Ελληνική Μακεδονία μας τον όρο DFSM, όπερ εστί μεθερμηνευόμενον De Facto South Macedonia!

Η εφαρμογή ενός αποικιακού προγράμματος εκμετάλλευσης ως ενιαίου χώρου της Βόρειας και της ελληνικής Μακεδονίας θα απαιτήσει τη «χειραφέτηση» της δεύτερης από την πολιτική εξουσία της Αθήνας, με την αρχική ημι-αυτονόμηση της, ως Ειδικής Οικονομικής Ζώνης (ΕΟΖ), την βαθμιαία απόσχιση της και την ενοποίηση με την Β. Μακεδονία σε μία ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία.

Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλέσει τη γεωπολιτική αποσάθρωση ολόκληρου του βορειοελλαδικού χώρου με αποτέλεσμα την επανάληψη της συνταγής για δημιουργία αντίστοιχων «πολυεθνικών» προτεκτοράτων στη Θράκη και την Ήπειρο. Η Ελλάδα θα επιστρέψει στα σύνορα της Μελούνας. Η τύχη της Κρήτης εκκρεμεί…

Δ. Το σκοπιανό πρόβλημα περιλαμβάνει τρία κεφάλαια: το όνομα, την ιθαγένεια και τη γλώσσα.

Η διαπραγματευτική σχολή Νίμιτς-Κοτζιά-Τσίπρα εφήρμοσε την αρχή, ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μειονεκτική θέση και όχι τα Σκόπια. Η Ελλάδα προσέρχεται στις διαπραγματεύσεις «για να πάρει και όχι να δώσει», διότι 140 χώρες έχουν ήδη αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία.

Τελικά, μόνο εμείς θα τους λέμε «Βόρεια Μακεδονία». Στην αρχή μας είπαν ότι το όνομα θα είναι το Gorna Makedonijia ή το Severna Makedonija, αμετάφραστα και μάλιστα ως μία λέξη!

Μας εξαπάτησαν! Στη συμφωνία δεν υπάρχει καμία σλαβική λέξη. Μόνο στα επίσημα έγγραφα θα λέγεται Β. Μακεδονία. Στις διπλωματικές επαφές διεθνώς και στον Τύπο θα λέγεται σκέτο Μακεδονία. Ο συμβιβασμός στο όνομα περιορίζεται μόνο στα δημόσια έγγραφα. Άρα η υποχρέωση «για όλες τις χρήσεις και erga omnes» δεν ισχύει στην πράξη. Ήδη με την υπογραφή της συμφωνίας τα ξένα πρακτορεία και τηλεοπτικά δίκτυα μετέδιδαν θριαμβευτικά: «Η Ελλάδα και η Μακεδονία βρήκαν λύση»!

Αμφιβάλλουμε αν ο μέσος τηλεθεατής σε όλο τον κόσμο κατάλαβε το περιεχόμενο της συμφωνίας. Δεν άλλαξε τίποτε, Μακεδονία την έλεγαν όλοι, Μακεδονία θα την λένε και πάλι. Αυτό που άλλαξε, είναι η υπογραφή η δική μας. Εμείς τους νομιμοποιήσαμε, τους χαρίσαμε οριστικά το όνομα. Θα έπρεπε τουλάχιστον να επιμείνουμε, να λέγονται Σλαβομακεδόνες και η γλώσσα Σλαβομακεδονική.

Πρέπει να καταλάβουμε, ότι οι διεθνείς οργανισμοί και ειδικά ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. δεν λειτουργούν όπως το κτηματολόγιο, δηλαδή αντικειμενικά και πάγια. Ως γνωστόν, έχουν τα δικά τους συμφέροντα ή υποκρύπτουν συμφέροντα. Εμείς οι Έλληνες με το Κυπριακό και γενικά με την Τουρκία έχουμε πικράν πείραν περί αυτού.

Αυτό σημαίνει ότι η ιστορική δυναμική του κάθε λαού, το γεωγραφικό του εκτόπισμα, αποτελούν δική του ευθύνη. Δεν υπάρχει «καλή» προστασία, υπάρχουν μόνο ανταγωνιστικά συμφέροντα. Ειδικά η περιοχή από την Αδριατική μέχρι το Ιράκ, αποτελεί πεδίο έντονων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών ανταγωνισμών. Τα Βαλκάνια είναι χώρος προς «αναδασμόν».

Ε. Ο πυρήνας του προβλήματος δεν βρίσκεται στο όνομα αλλά στον σλαβικό μεγαλοϊδεατισμό, ο οποίος γέννησε το όνομα και τις επεκτατικές βλέψεις για έξοδο στο Αιγαίο. Οι «ενδιαφερόμενοι» κατά χρονολογική σειρά είναι: O βουλγαρικός εθνικισμός από το 1840 με την ενθάρρυνση του ρωσικού Πανσλαβισμού, που κατέληξαν στην δημιουργία της βουλγαρικής Εξαρχίας το 1870 και την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου του 1878. H Αυστροουγγαρία των Αψβούργων μέχρι τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο. H Κομμουνιστική Διεθνής στον Μεσοπόλεμο. O Στάλιν κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου στο πλαίσιο των σχεδιασμών του για την μεταπολεμική Ευρώπη. O Τίτο το 1944 με τη μετονομασία της γιουγκοσλαβικής επαρχίας Βαρντάρσκα σε Μακεδονία με σκοπό την δημιουργία μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας υπό την εξουσία του. O Ν. Ζαχαριάδης με την περιβόητη 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ το 1949 που αναγνώρισε το δικαίωμα εθνικής αποκατάστασης στον λαό των Μακεδόνων. Το θέμα έκλεισε με την καθαίρεση του Ζαχαριάδη.

ΣΤ. Η ρίζα του «Μακεδονισμού» (σκοπιανού αλυτρωτισμού) δεν κόπηκε, όπως σωστά επεσήμανε ο διεθνολόγος Κωνσταντίνος Φίλης, παρ’ όλο που τονίζει, ότι «τα θετικά της συμφωνίας είναι περισσότερα». Ο Κ. Φίλης διευκρινίζει, ότι η αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και μακεδονικής γλώσσας μακροπρόθεσμα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα «με γνωστή την τάση των Μεγάλων Δυνάμεων να υποδαυλίζουν εθνικές αντιθέσεις στα Βαλκάνια».

Ο Ζόραν Ζάεφ δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα. Στην ομιλία του στις Πρέσπες αναφέρθηκε σε «Μακεδόνες, Έλληνες και Ευρωπαίους». Στην διάρκεια των διαπραγματεύσεων καθησύχαζε τους συμπατριώτες του, διαβεβαιώνοντάς τους: «εξασφαλίσαμε την αναγνώριση της μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας» και προσπάθησε να πιάσει τον πρωθυπουργό μας στον ύπνο της άγνοιάς του, προτείνοντας ξαφνικά ένα όνομα που δεν ήταν καν στον κατάλογο των υποψηφίων επιλογών: «Δημοκρατία του Ίλιντεν»!

Ως συμπέρασμα κρατάμε την αντικειμενική διαπίστωση, ότι τώρα μπαίνουμε στο βάθος του προβλήματος. Ο Κ. Φίλης, πολύ σωστά, χαρακτήρισε τη συμφωνία όχι ως τελική λύση αλλά ως «Ενδιάμεση Συμφωνία Νούμερο 2»! Αν υπάρχει τέλος, χρειάζεται πολύς δρόμος ακόμη, με πολλά εμπόδια. Γιατί να δεχθούμε εμείς μία εμπροσθοβαρή συμφωνία με αντάλλαγμα υποσχέσεις;

Ο αμερικανικός δημοσιογραφικός κολοσσός Politico είπε και ελάλησε: «Η συμφωνία είναι το τέλος της αρχής». Ζήτω μας!

Δημοσιεύθηκε στην `εφημερίδα (Δρόμος της αριστεράς) το Σάββατο 23/06/2018

filippidis103@yahoo.gr

Διαβάστε Περισσότερα »