Σάββατο, 6 Ιουνίου 2020

Η Τρίαινα του ελληνικού μέλλοντος

Του Ηλία Φιλιππίδη


Οι κίνδυνοι για τον Ελληνισμό και οι τρεις στόχοι για μία σφαιρική στρατηγική εξόδου προς το μέλλον

1. Διαπιστώσεις


1.1. Η Ελλάδα είναι ένας πολυτραυματίας. Βρίσκεται σε κατάσταση προχωρημένης παρακμής. Έχει εισέλθει στο τελευταίο στάδιο, το εσχατολογικό. Αυτό σημαίνει, ότι ο Ελλαδικός Ελληνισμός αντιμετωπίζει τον ορατό κίνδυνο οριστικής εξαφανίσεως από το προσκήνιο της ιστορίας, έπειτα από μία ένδοξη πορεία τουλάχιστον 5.000 ετών.

1.2. Αντίθετα ο Ομογενειακός Ελληνισμός «ανθεί και φέρει κι’ άλλο». Όμως, εάν χάσουμε το ιστορικό μας κέντρο, το λίκνο, όπου γεννήθηκε ο πολιτισμός μας, όλος ο Ελληνισμός θα χάσει τον Τόπο της συλλογικής του αναφοράς, την ρίζα του. Θα φυλλορροήσει και θα απορροφηθεί μέσα στις κοινωνίες της αποδημίας του.

1.3. Οι μεγάλοι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός είναι πρωτίστως εσωτερικοί και δευτερευόντως εξωτερικοί. Οι εξωτερικοί κίνδυνοι είναι δύο:

  • α. ο Τουρκικός επεκτατισμός. Η Τουρκία δεν εξάγει τα εσωτερικά της προβλήματα αλλά έχει διαμορφώσει μία πάγια και συνεχώς εντεινόμενη εξωτερική, στρατιωτική, και ενεργειακή πολιτική με σκοπό την επανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η Τουρκία επιδιώκει μέχρι το τέλος του αιώνα να έχει κατακτήσει την τρίτη θέση ισχύος στον κόσμο μετά την Κίνα και τις ΗΠΑ. Θεωρεί το όνειρό της αυτό ως εφικτό, επειδή αντιμετωπίζει την Ευρώπη και την Ρωσία ως αναλώσιμες δυνάμεις.
  • β. δεν έχουμε συμμάχους. Είμαστε μόνοι. Δυστυχώς η ΕΕ έχει μετατραπεί σε γερμανικό «Ζωτικό χώρο» (Πρόκειται για τον χιτλερικό Lebensraum), λόγος που προκάλεσε την έξοδο της Βρετανίας (Brexit). Η Γερμανία αντιμετωπίζει την Ελλάδα εχθρικά, ενώ η ΕΕ ως σύνολο πάσχει από έλλειψη συνοχής αλλά κυρίως από έλλειψη πολιτισμικής ταυτότητας και αυτοπεποιθήσεως. Η ΕΕ οδεύει προς την διάλυση και γενικώς η Ευρώπη προς την παρακμή. Μόνο ένας πανευρωπαϊκός προσανατολισμός προς τον πολιτισμό θα μπορούσε να διαμορφώσει έναν θόλο ιστορικής συγκλίσεως και προστασίας για την Ελλάδα, όπως συνέβαινε με τον Φιλελληνισμό.

1.4. Οι εσωτερικοί κίνδυνοι είναι ακόμη πιο απειλητικοί. Αυτοί είναι :

  • α. Το δημογραφικό πρόβλημα. Η κατάσταση αγγίζει τα όρια του μη αναστρέψιμου. Μέχρι τις αρχές του άλλου αιώνα δεν θα υπάρχουν Έλληνες στην Ελλάδα, ακόμη και αν η χώρα θα έμενε άδεια.
  • β. Το μεταναστευτικό πρόβλημα. Δεν έχει καμία σημασία η διάκριση μεταξύ προσφύγων και μεταναστών. Σημασία έχει, ότι ότι το ποσοστό των αλλοδαπών στην πατρίδα μας πλησιάζει το 20%, χωρίς να γνωρίζουμε πόσοι ακριβώς είναι, ποιοι είναι, πού ζουν και πώς ζουν. Το αποτέλεσμα θα είναι η ισλαμοποίηση της Ελλάδας, προτού κλείσει αυτός ο αιώνας, Πρέπει η Ελλάδα να κηρυχθεί ΚΟΡΕΣΜΕΝΗ ΧΩΡΑ και να απελαθούν όλοι οι μετανάστες. Οι πρόσφυγες να κατανεμηθούν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης αλλά το κρίσιμο στοιχείο είναι να σταματήσουν οι ροές. Να μην δεχόμαστε πλέον ούτε μετανάστες ούτε πρόσφυγες. Οι πρόσφυγες να υποβάλλουν αίτηση ασύλου, μέσω των αποστολών της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, στα Προξενεία των Ευρωπαϊκών χωρών της επιλογής τους.
  • γ. Το ανάξιο, ιδιοτελές, υποτελές και τριτοκοσμικό πολιτικό μας σύστημα και
  • δ. η διάβρωση της ιστορικής συνειδήσεως του λαού μας, που έχει προκαλέσει τεράστιο ρήγμα στην εθνική μας αυτογνωσία και ομοψυχία. Ο εθνομηδενισμός έχει αναχθεί σε άρχουσα ιδεολογία του εκπαιδευτικού μας συστήματος, των ΜΜΕ και της Διανοήσεως. Ο Ελληνισμός αυτοκτονεί.

2. Τι μπορούμε να κάνουμε


Σήμερα ο Ελληνισμός, αυτή η τεράστια ιστορική δύναμη βρίσκεται σε κατάσταση παραλυτικής παθητικότητας.

Ευτυχώς ακόμη δεν έχει χάσει τις αισθήσεις του και αντιδρά ως σώμα, όταν προκαλείται άμεσα, όπως απέδειξε με το Δημοψήφισμα του 2015, με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, με τις κινητοποιήσεις κατά των Δομών για Μετανάστες – Πρόσφυγες και με την ψυχική παρουσία του Λαού μας στα γεγονότα του Έβρου.

Αυτό που χρειάζεται ο Λαός μας για την συσπείρωση και την ενεργοποίηση του είναι μία νέα ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, η οποία:

  • α. θα υπάρχει, όσο θα υπάρχει ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ και
  • β. θα παρουσιάσει ένα πλήρες πρόγραμμα για την αναγέννηση του Ελληνισμού.

Η προσπάθεια αυτή μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και ονόματα, αρκεί αυτές να είναι ιδεολογικά συγκλίνουσες και να συνεργάζονται και όχι να ανταγωνίζονται η μία την άλλη.

Η δράση και η ευθύνη γι’ αυτό τον σκοπό πρέπει να εκτείνεται σε τρία επίπεδα:

α. Το επίπεδο της εθνικής συσπειρώσεως και του πολιτισμού. Πρόκειται για την Ακρόπολη της ιστορικής μας υποστάσεως και συνέχειας, που είναι:

  • 1. η συναίσθηση της εθνικής μας ταυτότητας και συλλογικότητας. Ο Ελλαδικός Ελληνισμός, ο Κυπριακός Ελληνισμός, ο Μείζων Ελληνισμός και ο Απόδημος Ελληνισμός αποτελούμε ΕΝΑ ΣΩΜΑ.
  • 2. η γνώση του πολιτισμού μας, του αξιακού του περιεχομένου και της ιστορικής και πολιτισμικής του σημασίας ως λίκνου του Ευρωπαϊκού και γενικά του Δυτικού πολιτισμού.

β. Το επίπεδο της ποιότητας του ανθρώπινου παράγοντα. Η δύναμη ενός Έθνους και μάλιστα ενός μικρού Έθνους είναι πρώτα το ΗΘΟΣ των ανθρώπων του. Αυτό είναι η πηγή και το θεμέλιο της πολιτικής, στρατιωτικής, οικονομικής και γενικά αναπτυξιακής του αποτελεσματικότητας.

γ. το επίπεδο της πολιτικής και κοινωνικής του οργανώσεως. Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας χρειάζεται μία ριζική ανασύσταση, που θα γίνει με μία Συντακτική Εθνική Συνέλευση για ένα νέο Σύνταγμα, το οποίο θα συνδυάζει την συμμετοχική Δημοκρατία με τον Κοινοτισμό και με ένα νέο παραγωγικό πρότυπο αξιοποιήσεως των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

3. Επίλογος


Αυτές οι στρατηγικές και αξιακές προτάσεις αποτελούν τις σύγχρονες εξετάσεις, τις οποίες καλείται να δώσει ο Ελληνισμός ενώπιον της ιστορίας για την εξασφάλιση του μέλλοντός του. Πρέπει να καταστούν το επικαιροποιημένο ΟΡΑΜΑ και η αποφασιστική συλλογική βούληση του Λαού μας. Η επέτειος της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας αποτελεί συμβολικά, ψυχολογικά, κοινωνικά και ιστορικά την μεγάλη ευκαιρία, το εφαλτήριο για το μεγάλο ΑΛΜΑ του Ελληνισμού προς μία νέα ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ.

Ο Ηλίας Φιλιππίδης έχει διατελέσει πανεπιστημιακός καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός. Έχει ιδρύσει την Θεωρία της ΕΛΛΗΝΟΛΟΓΙΑΣ, ως της Μακροκοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας του Διαχρονικού Ελληνικού πολιτισμού και διατηρεί το ομώνυμο ιστολόγιο <ελληνολογία.gr>.

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 16 Μαΐου 2020

Το 21 της ψυχής μας

του Ηλία Φιλιππίδη


Η μεγαλύτερη ανάγκη του Ελληνισμού σήμερα είναι ένα μεγάλο όραμα για το μέλλον, για μία νέα αναγέννηση. Το 1821 παραμένει η μεγάλη δεξαμενή της οραματικής και αναγεννητικής δυνάμεως του Ελληνισμού.

1. Διαπιστώσεις

Η πατρίδα μας απειλείται και στις τρείς διαστάσεις της υπάρξεώς της:

  • α. ως κράτος, απειλείται η ακεραιότητά μας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η Τουρκία αλλά το γεγονός, ότι είμαστε μόνοι μας. Τόσο η Γερμανία όσο και οι ΗΠΑ (ως τρέχουσες πολιτικές απέναντι στην Ελλάδα) μας βλέπουν μόνο ως οικόπεδο προς χρησικτησίαν και διανομήν. Η αρχή έγινε με την Μακεδονία. Θέλουν να συνεχίσουν με την Θράκη, τα νησιά του Αν. Αιγαίου και την Κρήτη. Οι Μετανάστες είναι οι εν δυνάμει εισβολείς.

  • β. υποθηκεύεται η εθνική, η οικονομική και η πολιτική μας ανεξαρτησία με νομική μάλιστα δέσμευση για 100 χρόνια (Τρίτο Μνημόνιο, 2016). Τελικά οι «Σύμμαχοι» και οι «Δανειστές» αποβλέπουν μόνο στο οικόπεδο! Ως λαό και ως πολιτισμό, μας έχουν ήδη ξεγράψει. Το χρέος, επίτηδες το φούσκωσαν, δεν είναι βιώσιμο. Σε αυτό επιμένει ακόμη και το ΔΝΤ! Δέκα χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο αντί να μειώνεται, αυξάνει. Από 129% έχει φθάσει 176,6% και λόγω κορονοϊού θα περάσει το 200%!

  • γ. σε ανύποπτο χρόνο ξεκίνησαν την εφαρμογή του σχεδίου εσωτερικής διαβρώσεως της εθνικής συνειδήσεως των Ελλήνων και παραχαράξεως της ιστορίας μας. Το σχέδιο αυτό μπαίνει στην τελική του φάση με την συγκρότηση της Επιτροπής ΕΛΛΑΔΑ 2021 υπό την «εμπνευσμένη» ηγεσία της εθνικής μας καπελαδούρας κας Γιάννας Αγγελοπούλου. Στην Επιτροπή αυτή κυριαρχούν οι εθνομηδενιστές, δεξιοί (όπως ο Αριστείδης Χατζής) και αριστεροί (όπως ο Αντώνης Λιάκος). Θέλουν να μας πείσουν, ότι θα προβάλουν την αλήθεια. Όμως αλήθεια γι’ αυτούς είναι μόνο η κατασυκοφάντηση των Ηρώων μας και η ηθική τους εξόντωση. Θέλουν να μας κάνουν, ώστε μετά το πέρας του «εορτασμού» να μην θέλουμε να ξανακούσουμε για 21 και «ήρωες». Αυτό το είδος Ελλήνων διαγράφεται δια παντός από την ελληνική ιστορία.

2. Τι θα κάνουμε;

Θα μένουμε απαθείς; Θα παραλύουμε, όπως ο λαγός μπροστά στον φακό του κυνηγού; Με τί μούτρα θα καταθέτουμε στεφάνια στους αδριάντες των ηρώων; Οι ήρωες μπορεί να αναστηθούν για μία μέρα και μόνο για ένα σκοπό: για να μας φτύσουν!

Αυτό που σκόπιμα κρύβουν οι εργαλειοποιημένοι και ευνουχισμένοι επιστήμονες της παγκοσμιοποιήσεως, είναι, ότι η ιστορία είναι μία κοινωνική βασικά επιστήμη, η οποία εξυπηρετεί ταυτόχρονα τρείς ισότιμους σκοπούς: την ακριβή καταγραφή των γεγονότων (αλήθεια), την ηθική τους αποτίμηση, τόσο για την τότε όσο και για την δική μας εποχή (παιδαγωγικά και ηθοπλαστικά διδάγματα) και την επιβεβαίωση και αναπαραγωγή της ιστορικής μας συνέχειας (εθνική ταυτότητα για τα έθνη που διαθέτουν αυτή την συνέχεια).

Πρέπει να προσεγγίζουμε τα ελαττώματα των Αγωνιστών του 21 ευλαβικά και με διδακτική διάθεση και όχι καταγγελτικά ως εισαγγελείς. Ποιοί είμαστε εμείς που θα τους καταδικάσουμε; Αυτοί οι αγράμματοι, οι αγροίκοι με πάθη και με μίση ελευθέρωσαν την πατρίδα μας. Με τους ηρωϊσμούς τους αλλά και τις θυσίες τους κέρδισαν την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ανάγκασαν τις Μεγάλες δυνάμεις, που αρχικά ήταν αντίθετες, να επέμβουν. Εμείς οι «πολιτισμένοι», οι εξευρωπαϊσθέντες, που 200 χρόνια τώρα δεν μπορέσαμε να γίνουμε καλύτεροί τους, διαλύσαμε την πατρίδα μας και την ξεπουλήσαμε σκλάβα στους Ξένους, ενώ υποκριτικά θέλουμε να εορτάσουμε τα 200 χρόνια της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.

Το θράσος των εθνομηδενιστών, να θέλουν να αποδώσουν στους Αγωνιστές ό,τι στραβό υπάρχει στην Ελλάδα και στην «Ευρώπη» ό,τι θετικό, δεν είναι μόνο παρανοϊκό, είναι και σκόπιμο. Απαξιώνουν τους Αγωνιστές ηθικά, εμείς τα υποδείγματα της λογικής, της ηθικής και της δημοκρατίας(!), διότι έτσι αποδομούν τον πρότυπο χαρακτήρα, που έχει ο Αγώνας των Ελλήνων για την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ! Το ιδανικό της Ανεξαρτησίας και της εθνικής ομοψυχίας των Ελλήνων είναι ο στόχος όσων απεργάζονται την διάλυση της πατρίδας μας.

Η πρότασή μου είναι να δημιουργήσουμε μία πρωτοβουλία για ένα ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ 21. Θα πρέπει να σχηματισθεί ένα ευρύ Δίκτυο διαβουλεύσεων από εκπροσώπους πατριωτικών και δημοκρατικών Φορέων περί του πρακτέου. Το επόμενο στάδιο θα είναι ο σχηματισμός άτυπων ομάδων πρωτοβουλίας στις Τοπικές κοινωνίες.

Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε πρόσωπα που αγωνίζονται για μία ελεύθερη και αξιοπρεπή Πατρίδα.
 
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της  Ομογένειας της Αμερικής  ΠΡΩΪΝΗ στις 13/5/2020 .
*Καθηγητής Δρ. κοινωνιολογίας, νομικός, ιδρυτής της θεωρίας της Ελληνολογίας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2020

Ιησούς, πρόσφυγες και μετανάστες Του Ηλία Φιλιππίδη

Του Ηλία Φιλιππίδη


1. Δηλώσεις θεολόγων για την μετανάστευση

Προηγήθηκαν οι επιπολαίως γενικευμένες δηλώσεις του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου («Όποιος αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες, δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Ορθόδοξος», 5/11/20) και το παραλήρημα του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου («Οι αλλοεθνείς που έρχονται, θα μείνουν εδώ, θα πάρουν για νύμφες και γαμπρούς τα παιδιά μας, πρέπει να αποδεχθούμε την πραγματικότητα της παγκοσμιοποιήσεως, η ομοιογένεια της πατρίδας χάνεται, είναι πλέον αργά για να αντιδράσουμε. Οι Βαλκάνιοι λαοί θα βγουν στο Αιγαίο, εκπληρώνοντας έτσι ειρηνικά τον παλαιό τους πόθο, έτσι θα ολοκληρωθεί γρήγορα η παγκοσμιοποίηση στην περιοχή μας», 29/12/19)!!

Ακολούθησε ένα άρθρο στην εφημερίδα «Χριστιανική» (20-2-20) με τίτλο «Να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας – Μαζικό ξερίζωμα των ανθρώπων».

Ο κοινός παρονομαστής όλων των θεολογικών τοποθετήσεων υπέρ των προσφύγων-μεταναστών είναι η υποχρέωση των Χριστιανών, να έχουν ως πρότυπο συμπεριφοράς απέναντι στον κάθε κατατρεγμένο άνθρωπο τον ίδιο τον Ιησού Χριστό.

Δύο είναι οι βασικές βιβλικές αναφορές στην υποχρέωση του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης:

  • α. η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη ως παράδειγμα του «Πλησίον» (Λουκ.10,29-37)

  • β. η παραβολή της Τελικής Κρίσεως (Ματθ. 25,31-46). Οι «δίκαιοι» που θα απολαύσουν την αιώνια ζωή, είναι αυτοί που επισκέπτονται τους ασθενείς και τους φυλακισμένους, που βοηθούν τους πτωχούς και δέχονται τους ξένους. Όσοι έχουν την ανάγκη μας, είναι ο ίδιος ο Χριστός!

2. Η πολιτική πλευρά του προβλήματος

Η θεολογία των ανοικτών συνόρων στο όνομα της αλληλεγγύης όλων των ανθρώπων συμπληρώνεται και με ορισμένα πολιτικά επιχειρήματα, τα οποία δυστυχώς χαρακτηρίζονται από παχυλή άγνοια της πραγματικότητας, όπως:

  • α. οι πρόσφυγες-μετανάστες είναι αδέλφια μας και δεν πρέπει να τους στοχοποιούμε, ότι ωθούνται από κάποιο σχέδιο ισλαμοποιήσεως της Ευρώπης ή έστω της Ελλάδας. «Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων», όταν ο ίδιος ο Ερντογάν δηλώνει ευθέως, ότι ο ίδιος ρυθμίζει τις μεταναστευτικές ροές και ότι θα στείλει «εκατομμύρια» στην «Ευρώπη», εάν δεν τον βοηθήσει στον πόλεμο κατά της Συρίας;

  • β. οι επαναπροωθήσεις αποτελούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γενικώς η μετανάστευση για οποιονδήποτε λόγο έχει αναγνωρισθεί ως ανθρώπινο δικαίωμα. (Συμφωνία του Μαρόκου, η οποία όμως δεν έχει υπογραφεί από όλα τα κράτη του ΟΗΕ και δεν είναι δεσμευτική).

  • γ. οι πρόσφυγες-μετανάστες δεν θα μείνουν στην Ελλάδα αλλά θα πάνε στην «Ευρώπη». Όμως όλες οι χώρες του κόσμου έχουν κλείσει τα σύνορά τους στους μετανάστες, ακόμη και τους πρόσφυγες. Ορισμένες μόνο χώρες, όπως η Αυστραλία και η Αγγλία δέχονται μόνο νόμιμους μετανάστες αλλά ορισμένης ηλικίας, απολύτου υγείας και συγκεκριμένων επαγγελματικών ειδικοτήτων. Στην ΕΕ γίνεται συζήτηση για την τύχη μόνο των ασυνόδευτων παιδιών, ενώ αντιμετωπίζεται παρελκυστικά ακόμη και η επανένωση οικογενειών.

Όσο για τον Ερντογάν μπορεί να «αρκεσθεί» στην ισλαμοποίηση της Ελλάδας, εάν δεν πετύχει η γενικότερη εκβιαστική πολιτική του. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ελλάδα, είναι κατά την γνώμη μας η Γερμανία. Η γενική στάση της Γερμανίας στα προβλήματα της Ελλάδας τόσο λόγω του χρέους και του Μακεδονικού όσο και λόγω της επιθετικότητας της Τουρκίας προδίδει την αντίληψή της, ότι η Ελλάδα είναι ένα οικόπεδο προς εκποίησιν και ότι η όποιου βαθμού «οθωμανοποίησή» της αποτελεί το μικρότερο κακό για την Ευρώπη. Ο Μέτερνιχ μετακόμισε στο Βερολίνο και συνεδριάζει με τον Χίτλερ!

Το συμπέρασμα είναι, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει την παραμικρά εμπιστοσύνη στην «Ευρώπη» και ότι θα πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις και μόνη της με αποκλειστικό γνώμονα το εθνικό της συμφέρον, επικαλούμενη την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και την εθνική της ασφάλεια.

3. Για μία θεολογία του ανθρωπισμού

Βασική μας θέση είναι, ότι ο Χριστιανισμός δεν είναι μία ολιστική, μεταφυσική φιλοσοφία αλλά ένας οδηγός καθημερινής πρακτικής ζωής. Με αυτή την έννοια διακρίνουμε στην ανθρωπολογία του έναν ετεροβαρή χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει, ότι ο Χριστιανισμός ήλθε, για να καλύψει τα ελλείμματα της εποχής του, τα οποία βεβαίως είναι και διαχρονικά, όπως η έλλειψη αλληλεγγύης.

Αν δεχθούμε, ότι η ανθρώπινη ζωή κινείται γύρω από δύο πόλους, το υπάρχειν και το συνυπάρχειν. Ο Χριστιανισμός δίνει την προτεραιότητα στο συνυπάρχειν, για δύο λόγους:

  • α. λογικά (αλλά μόνο λογικά), το συνυπάρχειν προϋποθέτει το υπάρχειν

  • β. σκοπός του Χριστιανισμού είναι η σωτηρία του ανθρώπου, ως πράξη αποκαταστάσεως της σχέσεως του ανθρώπου με τον Θεό και τους συνανθρώπους του. Δηλ. ο Χριστιανισμός δεν αναφέρεται σε ό,τι έχει ο άνθρωπος αλλά σε αυτό που του λείπει. Υποδεικνύει την ειδοποιό διαφορά του ολοκληρωμένου (σώου) ανθρώπου, την προστιθέμενη αξία στον υπάρχοντα εκάστοτε πολιτισμό. Ο Χριστιανισμός αποκτά ανατρεπτικό χαρακτήρα, μόνο απέναντι σε ό,τι δεν είναι συμβατό με την προστιθέμενη αξία του ανθρωπισμού.

Με αυτήν την έννοια καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι οι αξίες του συνυπάρχειν, δηλ. της αγάπης και της αλληλεγγύης δεν αναιρούν αλλά έρχονται να προστεθούν στις αξίες του υπάρχειν, που είναι:

  • α. η αυτογνωσία, η αυτο-εκτίμηση και η αυτοπροστασία

  • β. η σύνεση στην διαχείριση των θεμάτων της ζωής

  • γ. η ανάγνωση των «σημείων των καιρών».

Ο ίδιος ο Ιησούς έχει προτείνει την ενοποιημένη κλείδα του υπάρχειν και του συνυπάρχειν, που είναι, να είμαστε ακέραιοι, φιλάνθρωποι, ειρηνοποιοί αλλά και συνετοί. Οποιοδήποτε δίλημμα προτεραιότητας προκύψει ανάμεσα στις παραπάνω αξίες, λύνεται δια της συνέσεως (φρονήσεως), δηλ. της εποπτικής συνειδήσεως, η οποία πρέπει να λαμβάνει υπόψιν της όλες τις παραμέτρους του κάθε θέματος. Στο όνομα της αυτόνομης ηθικής ευθύνης ο Ιησούς δίνει την οδηγία: «Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων. Γίνεσθε ουν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως οι περιστεραί» (Ματθ. 10,16).

Εδώ ο Ιησούς αντιδρά κοινωνιολογικώς και ψυχολογικώς και φροντίζει για την αμυντική θωράκιση του αδύνατου ανθρώπου, που δεν διαθέτει εξουσία ούτε εμπιστεύεται την εξουσία. Η ακεραιότητα δεν είναι μόνο ηθική επιταγή αλλά και αμυντική στάση, διότι προστατεύει τον αδύνατο από κοινωνικές επιπλοκές, ενώ ο όφις αναφέρεται ως πρότυπο αυτοπροστασίας, διότι αναπαύεται έχοντας στο κέντρο την κεφαλή του. Δεν είμαι βέβαιος, εάν θα μπορούσαμε να βγάζαμε ένα επιπλέον συμπέρασμα, ότι δεν βλάπτει να είμαστε και λίγο απρόβλεπτοι…

Αλλά και η αλληλεγγύη έχει ως όριο την αυτοπροστασία. Ένας νομοδιδάσκαλος θέλοντας να δοκιμάσει τον Ιησού, του έθεσε το ερώτημα: «Διδάσκαλε, τι ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω; Ο δε αποκριθείς είπεν: αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου… και τον πλησίον σου ως σεαυτόν»(Λουκ.10,27). Η εντολή του Ιησού είναι σαφέστατη: η αγάπη προς τον πλησίον δεν μπορεί να περνά τα όρια της αυτοπροστασίας, δέχομαι τον Ξένο στο σπίτι μου, τον φιλοξενώ για όσο διάστημα έχει την ανάγκη μου, αλλά όχι για πάντα ούτε του παραχωρώ το σπίτι μου. Αγάπη, όση προς εαυτόν, όχι υπεράνω του εαυτού μου.

4. Συμπεράσματα

Το γενικό συμπέρασμα είναι, ότι τα θεολογικά επιχειρήματα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν για το ανθρωπιστικό τους περιεχόμενο, όμως η λύση που θα δοθεί σε ένα κοινωνικό πρόβλημα, δεν μπορεί να είναι «θεολογική» και μάλιστα απλώς συναισθηματική, διότι:

  • α. η ποιοτική (ηθική) πρόκληση ενός προβλήματος εξαρτάται και από την ποσοτική του έκταση. Ακόμη και ο Πάνος Σκουρλέτης μας θύμισε, όταν υπερασπιζόταν την πολιτική των ανοικτών συνόρων, ότι και ο Χριστός πήγε πρόσφυγας στην Αίγυπτο. Αλλά ήταν μία τριμελής οικογένεια με το γαϊδουράκι της. Σε ένα χρόνο γύρισαν στην Ναζαρέτ.

Για μία μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, κοινωνιολογικώς και οικονομικώς, το όριο ενσωματώσεως αλλοεθνών δεν πρέπει να ξεπερνά το 5-7% του συνολικού πληθυσμού, λαμβάνοντας υπόψιν την συνένωση των οικογενειών και την αυξημένη γεννητικότητα τους. Σήμερα όμως το συνολικό ποσοστό τους από το 2.000 και μετά έχει περάσει το 15% και η τάση είναι ανοδική.

  • β. τα κοινωνικά προβλήματα είναι πολύπλευρα και όχι μόνο ηθικά. Το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα αφορά το σύνολο του Ελληνισμού. Έχουμε ως λαός διπλή ταυτότητα, έλληνες και χριστιανοί. Οι ιεράρχες δεν επιτρέπεται να τοποθετούνται σαν να είμαστε μόνο χριστιανοί. Είμαστε πρώτα Έλληνες και μετά Χριστιανοί.

Οι μονόπλευρες και απόλυτες θεωρήσεις δεν προσφέρουν λύσεις, δημιουργούν σύγχυση, κοινωνικά χάσματα και δεν συμβάλλουν στην κοινωνική συνάινεση.

Ο Ηλίας Φιλιππίδης έχει διατελέσει πανεπιστημιακός καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός.

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2020

Το 1821 θα μας σώσει για δεύτερη φορά

Του Ηλία Φιλιππίδη


«ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ 2021-2121»

Σκέψεις αναστοχασμού για το νόημα της επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας Πρωτοβουλία διαφωτίσεως με σημαιοφόρο την ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΠΥΡΟΥ ΜΟΥΣΤΑΚΛΗ

Η επέτειος της Παλιγγενεσίας ως αφετηρία για ένα νέο Ξεκίνημα, για μία νέα ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ μέχρι το τέλος του αιώνα.

1. Δεν θέλουμε η επέτειος των 200 χρόνων της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας να πάρει τον χαρακτήρα μνημοσύνου της Επαναστάσεως του Γένους κάτω από συνθήκες εξαντλήσεως των ιστορικών του αποθεμάτων, με τον κίνδυνο ο Ελληνισμός να εξαφανισθεί, έπειτα από μία εντυπωσιακή πορεία 5.000 ετών.

Θέλουμε να αξιοποιήσουμε τον ιστορικό και ψυχολογικό δυναμισμό που εκπέμπει η επέτειος της Παλιγγενεσίας, για να προβληματισθούμε και να αγωνισθούμε για μία Νέα ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ μέχρι το τέλος του αιώνα. Το 1821 θα μας σώσει για δεύτερη φορά.

Να συμβάλλουμε στην δημιουργία των προϋποθέσεων, ώστε να μπορούν οι Έλληνες να εορτάζουν και τις επόμενες επετείους, τα 300 και τα 400 χρόνια κτλ. και μάλιστα υπό καλύτερες συνθήκες από αυτές που γιορτάσαμε τα 100 χρόνια και σήμερα τα 200, ως όμηροι των Μνημονίων και με τους Τούρκους να ονειρεύονται την παλινόρθωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας!...

2. Το ΧΡΥΣΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Σήμερα το μεγάλο Εθνικό Ζητούμενο έχει τέσσερις μορφές:

  • Α.) Εξασφάλιση της εθνικής μας ακεραιότητας και ασφάλειας έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας. Πρέπει όλοι οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουμε, ότι δεν υπάρχουν ούτε σύμμαχοι ούτε εταίροι αλλά μόνο ωμά και απροκάλυπτα συμφέροντα. Όλες οι αποφάσεις μας θα πρέπει να λαμβάνονται κάτω από δύο προϋποθέσεις:

  • α. 1) ότι στα δύσκολα θα είμαστε μόνοι μας και

  • α. 2) ότι η προτεραιότητα του εθνικού μας συμφέροντος απαιτεί μία ανεξάρτητη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, χωρίς να είμαστε προβλέψιμοι και δεδομένοι.

  • Β.) Εθνική συσπείρωση του λαού μας. Γι’ αυτό απαιτείται:

  • β. 1) ατομική και συλλογική αυτοσυνειδησία με κέντρο την ελληνική εθνική συνείδηση. Αυτό σημαίνει προτεραιότητα στον έμπρακτο πατριωτισμό. Δηλ:

  • β. 2) να προηγείται πάντα το εθνικό συμφέρον και το γενικό καλό. Το ατομικό συμφέρον να έπεται. Όσοι προτάσσουν το ατομικό τους συμφέρον να ξέρουν, ότι εγκληματούν εις βάρος των παιδιών τους. Αυτό δυστυχώς συνέβη με τις γενιές της Μεταπολιτεύσεως. 

  • β. 3) να δίνουμε προτεραιότητα σε ό,τι μας ενώνει και όχι σε ό,τι μας χωρίζει. Η διχόνοια υπήρξε διαχρονικά ο μεγαλύτερος εχθρός του Ελληνισμού και έχουμε πληρώσει τις συνέπειές της πολύ ακριβά και 

  • β. 4) πρέπει να μάθουμε να συνεργαζόμαστε. Χωρίς συνεργασία δεν αξιοποιείται ο κόπος μας και δεν προάγεται η ανάπτυξη.

  • Γ.) Διαρκής αναπαραγωγή του Διαχρονικού Ελληνικού πολιτισμού μας:

  • γ. 1) να γνωρίζουμε το περιεχόμενο της πολιτισμικής μας ταυτότητας, τον πνευματικό της πλούτο και τον τρισυπόστατο χαρακτήρα της, που είναι: ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, η Ορθοδοξία και το Βυζάντιο, ο Νεότερος ελληνικός πολιτισμός. Γενικώς η φιλομάθεια του κάθε Έλληνα αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση του μέλλοντός μας. Άλλο το θέμα τι κάνει ή δεν κάνει το σχολείο. Η αγάπη για το βιβλίο και τον πολιτισμό πρέπει να ξεκινούν από το σπίτι. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα ελέγχεται απόλυτα από το πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν φημίζεται για την ευαισθησία του απέναντι στον πολιτισμό μας ούτε δείχνει διάθεση να «ξυπνήσει» ο λαός μας.

  • γ. 2) να σεβόμαστε τις παραδόσεις μας και τα μνημεία του πολιτισμού μας. Θα έπρεπε η αρχαιοκαπηλία να τιμωρείται αυστηρότερα. Οι δήμαρχοι των πόλεων και τα πολιτιστικά σωματεία θα πρέπει να ξεκινήσουν εκστρατεία προστασίας των μνημείων και των παραδοσιακών κτηρίων από τον αντιαισθητικό βανδαλισμό των παρανοϊκών γραφημάτων και να καθιερώσουν εβδομάδα τοπικού πολιτισμού στα σχολεία. 

  •  γ. 3) η Ακαδημία Αθηνών και τα πολιτιστικά σωματεία να εφαρμόζουν ένα διαρκές πρόγραμμα λαϊκής επιμορφώσεως για όλα τα μορφωτικά επίπεδα με σκοπό την προβολή του Διαχρονικού ελληνικού πολιτισμού, την παγκόσμια κατάσταση της εποχής μας και την ανθρώπινη ποιότητα.

  • Δ.) Επένδυση στον άνθρωπο και τις αξίες:

  • δ. 1) η κατάρρευση του αξιακού μας συστήματος. Ο άξονας συγκροτήσεως του κάθε πολιτισμού είναι το αξιακό του σύστημα. Με βάση τις αξίες κρίνεται, τι είναι πρόοδος και τι είναι παρακμή. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι η σημερινή μας κατάσταση δεν είναι μία κρίση, που θα περάσει, όταν βγούμε στις αγορές ή όταν το 2060 θα έχουμε εξοφλήσει το75% του Δημοσίου χρέους, αλλά πρόκειται για μία γενικευμένη παρακμή, που άρχισε με την βαθμιαία διάβρωση και την τελική κατάρρευση του αξιακού μας συστήματος. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό όριο για την αποκατάσταση και την επικαιροποίηση ενός αξιακού συστήματος ούτε …Δανειστές αξιών, από τους οποίους θα μπορούσαμε να δανεισθούμε τις αξίες που μας λείπουν. Εξαρτάται από εμάς απολύτως.

Με τι μούτρα θα πάμε, ιδιαίτερα οι πολιτικοί μας, να καταθέσουμε στεφάνια στις προτομές των ηρώων την 25η Μαρτίου 2021; Οι Αγωνιστές του 21 έδιναν το βιός τους και την ζωή τους για την ελευθερία της Πατρίδας μας και εμείς οι «μορφωμένοι» και «προοδευτικοί» την οδηγήσαμε στην κατάρρευση. Δεν αποκλείεται εκείνη την ημέρα οι ανδριάντες των ηρώων να ζωντανέψουν αλλά μόνο για ένα λόγο, για να μας φτύσουν!

  • δ. 2) η ανάγκη δημογραφικής επάρκειας και πολιτισμικής ταυτότητας. Η ισορροπία μεταξύ ανθρώπου, κοινωνίας και πολιτισμού έχει διπλό χαρακτήρα, ποιοτικό και ποσοτικό.

Η πολυπολιτισμικότητα πρέπει να παραμείνει το κύριο χαρακτηριστικό του παγκόσμιου πολιτισμού. Βασική προϋπόθεση είναι η διατήρηση της ταυτότητας και της διακριτότητας όλων των πολιτισμών. Αυτοί που μιλάνε για πολυπολιτισμικότητα και εννοούν την ανάμειξη των πολιτισμών, δεν καταλαβαίνουν, ότι έτσι δημιουργούν έναν παγκόσμιο χυλό και πνίγουν την πολυπολιτισμικότητα στην πηγή της;

Η δημογραφική κατάρρευση του Ελληνισμού έχει ήδη αρχίσει. Με δείκτη γεννητικότητας 1,29 οι Έλληνες θα έχουν εξαφανισθεί μέχρι το 2130 χωρίς ούτε ένα μετανάστη. Με τους μετανάστες, που θα μείνουν στην χώρα μας, εάν δεν σταματήσουν οι ροές, η χώρα μας θα έχει ισλαμοποιηθεί το αργότερο μέχρι το 2070. Οι Τοπικές κοινωνίες πρέπει να πάρουν πρωτοβουλία για την ενίσχυση των πολύτεκνων οικογενειών. Η υποστήριξη του κράτους στην καλύτερη περίπτωση, θα είναι επικουρική. Μεταναστευτική πολιτική για μία μικρή χώρα που θέλει να επιζήσει, σημαίνει ότι:

  • δ. 3) η χώρα μας κηρύσσεται κεκορεσμένη και κλείνει ακόμη και για ζητούντες άσυλο. Να απαιτούμε από την FRONTEX να επιστρέφουν όλοι στην Τουρκία, εκτός από εκείνους, στους οποίους θα παραχωρούν άσυλο άλλες ευρωπαϊκές χώρες και

  • δ. 4) κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα για όλους. Πρέπει να καταλάβουμε, ότι το μεταναστευτικό είναι πρωτίστως θέμα γεωπολιτικό και μακροπρόθεσμο και δευτερευόντως βραχυπρόθεσμο και ανθρωπιστικό. Τα νοσοκομεία είναι οι κατ’ εξοχήν ναοί της ανθρώπινης ανάγκης αλλά και αυτά έχουν ορισμένο αριθμό κλινών. Άντε να βάλουμε και μερικά ράτζα. Πόσες κλίνες διαθέτει η Ελλάδα, για να πρέπει να δεχθεί τους κατατρεγμένους δύο ηπείρων, όταν μάλιστα η διαχρονική Τουρκία και οι όποιοι φανατικοί ιμάμηδες θέλουν να τους εργαλειοποιήσουν

  • δ. 5) η αποκατάσταση του αξιακού μας συστήματος. Ενώ διαθέτουμε έναν τεράστιο αξιακό πολιτισμό αιώνων, το οικοδόμημα του Διαχρονικού πολιτισμού μας έχει μείνει ημιτελές: Δεν μπορέσαμε να δημιουργήσουμε έναν Σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό και ένα σύγχρονο ελλαδικό κράτος. Η αποκατάσταση και η επικαιροποίηση θα είναι ένα κτίσιμο ΕΚ ΤΩΝ ΚΑΤΩ με πρωτοβουλία των Τοπικών κοινωνιών και μιάς στρατευμένης Διανοήσεως. Τα οικοδομικά υλικά είναι πρωτίστως οι αξίες.

3. ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΤΟΥ ΑΞΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ

Αποτελείται από πέντε θεμελιώδεις αξίες, που είναι:

  • α. ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ως αξία και ως υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων τόσο απέναντι στους συνανθρώπους του, όσο και απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας, ως βάσεως της δημοκρατίας και του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα του πολιτισμού μας.

  • β. οι ΑΞΙΕΣ. Ο άνθρωπος δεν είναι ένα αυτιστικό όν. Ο εγωκεντρισμός, βρίσκεται στον αντίποδα του ανθρωπισμού, διότι ο άνθρωπος λειτουργεί ως ένα ανοικτό σύστημα, είναι ένα αναφορικό όν, δηλ. επιβεβαιώνει και απολαμβάνει την ύπαρξή του ως φορέας και λειτουργός αξιών.


Τέτοιες αξίες είναι η αγάπη για τον άνθρωπο και την φύση, η φιλοπατρία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η δημιουργία σκέψεως, γνώσεως και εκφράσεως.

  • γ. το ΕΘΝΟΣ ως ιστορία, πολιτισμός και οικουμενικός Ελληνισμός με κύριες αξίες την προσφορά στον άνθρωπο, την επιστήμη και τον πολιτισμό.

  • δ. η ΠΑΤΡΙΔΑ ως τόπος, ως κοινωνία και ως κράτος με κύριες αξίες την εθνική ανεξαρτησία και την εθνική αξιοπρέπεια.

  • ε. η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, η οποία γεννήθηκε σε αυτόν τον τόπο. Οι βασικές αρχές της είναι η λαϊκή κυριαρχία, η συμμετοχή, η κοινωνική πρωτοβουλία, η διαφάνεια, η αξιοκρατία και η συνεργασία και

  • στ. η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ. Πρέπει να αναβιώσει η ελληνική κοινότητα, που είναι το κύτταρο της διαχρονικής ιστορικής παρουσίας και η παιδομάνα του Ελληνισμού.


Οι πέντε αυτές αξίες είναι πολιτικώς και κοινωνικές ισότιμες και δεν έχουμε το δικαίωμα να παραμελούμε μία από αυτές ή να στρέφουμε την μία κατά της άλλης.

5. ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ.

Θέλουμε να συμβάλλουμε στην αναβίωση του πνεύματος αντιστάσεως του λαού μας με αναφορά στους αγώνες του 1821. Η αναβίωση του αγωνιστικού και αντιστασιακού πνεύματος του λαού μας είναι απαραίτητη, όχι μόνο λόγω της επιθετικής πολιτικής της Τουρκίας, η οποία είναι διαχρονική και δεν πρόκειται να λήξει, όσες τυχόν συμφωνίες και αν γίνουν, αλλά και διότι το αγωνιστικό πνεύμα δίνει νόημα στην ζωή των ανθρώπων και ανεβάζει την ποιότητά τους, ενισχύει την εθνική ομοψυχία και ωθεί προς την δημιουργία ενός νέου εθνικού οράματος.

Η επέτειος της Εθνικής Παλιγγενεσίας είναι για μας κάτι σημαντικότερο: είναι η αφορμή και το σήμα του αφέτη για ένα νέο ποιοτικό Ξεκίνημα χωρίς τέλος. Οι νέοι μας θα συνεχίσουν. Το παράδειγμα των Δασκάλων του Γένους, ο Ξεσηκωμός του 1770, το διαφωτιστικό έργο του Πατρο-Κοσμά του Αιτωλού, του Ρήγα Φεραίου και της Φιλικής Εταιρείας, ο Αγώνας και οι θυσίες του 1821 από την Βλαχιά μέχρι την Κρήτη και την Κύπρο, μας εμπνέουν και μας καλούν να συνεχίσουμε τον κοπιαστικό ΑΝΗΦΟΡΟ της ιστορίας. Ακολουθούν οι κοινωνικοί και δημοκρατικοί αγώνες με ήρωες τον Μαρίνο Αντύπα, τον Ρόκκο Χοϊδά, τον Σταύρο Καλλέργη, τον Γεώργιο Φιλάρετο, τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου. Ακολούθησαν νέοι αγώνες με τον Κώστα Περρίκο, την Ηρώ Κωνσταντοπούλου, τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον Νικηφόρο Μανδηλαρά, τον Αλέκο Παναγούλη, τον Σπύρο Μουστακλή.

6. ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Ο Ελληνισμός δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Δεν θα απογοητεύσουμε τους Ήρωες των Εθνικών μας αγώνων, ούτε θ’ αφήσουμε να καταλήξουν στην χωματερή της ιστορίας οι προσδοκίες τους και να πάνε χαμένες οι θυσίες τους. Μπορεί, οι σημερινοί Έλληνες να είμαστε ξεφυσούδια, που έλεγε ο Καζαντζάκης αλλά η αντάρα της εποχής μας και οι κίνδυνοι που απειλούν τον Ελληνισμό θα μας ατσαλώσουν. Δεν έχουμε πολιτικές φιλοδοξίες. Θέλουμε να συμβάλλουμε στην δημιουργία μίας νέας παραδόσεως ελληνικού, οικουμενικού, πατριωτικού, δημοκρατικού και αξιακού διαφωτισμού. Η Ελλάδα είναι ένας πολυτραυματίας και μάλιστα με χρόνιες παθήσεις. Γι’ αυτό χρειάζεται μία πολυ-επίπεδη και μακροπρόθεσμη στρατηγική αντιμετωπίσεως. Στο πλαίσιο της Ελληνολογίας διακρίνουμε τρία βασικά επίπεδα

  • α. του γενικού διαφωτισμού. Θέλουμε να συμβάλλουμε, ώστε η επέτειος της Παλιγγενεσίας να λειτουργήσει και ως ένας πανελληνισμικός ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΣ για τα αίτια της παρακμής μας και τις προϋποθέσεις του ελληνικού μέλλοντος.

  • β. της διαμορφώσεως ενός μελετημένου και ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικού και πολιτικού πολιτισμού(ΣΚΠ). Το ΣΚΠ είναι ο κορμός λειτουργίας του κάθε κράτους. Ο καθημερινός πολιτισμός είναι τα πόδια, το κεφάλι είναι το πολίτευμα και η περικεφαλαία είναι ο διαχρονικός πολιτισμός. Χωρίς το ΣΚΠ παραλύει όλη η κοινωνία και το κράτος. Τίποτε δεν λειτουργεί σωστά, αρχίζει η παρακμή και η διάλυση. Αυτό που δεν έγινε 200 χρόνια, πρέπει να αρχίσει συστηματικά ΤΩΡΑ με αφορμές την κρίση και την επέτειο, ακόμη και αν χρειαστούν άλλα 200 χρόνια. Δυστυχώς το εκπαιδευτικό μας δεν φαίνεται, ότι θα συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια για το προβλεπτό μέλλον και&

  • γ. της ανασυστάσεως του πολιτικού μας συστήματος μέσω της συγκροτήσεως μιάς Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως. Υπάρχει διχογνωμία, για το αν η αναγέννηση του Ελληνισμού θα πρέπει να ξεκινήσει από το πρώτο ή το τρίτο επίπεδο. Περιττό το δίλημμα. Αφού ο σκοπός είναι ο ίδιος, μπορούμε να ξεκινήσουμε και από τους δύο δρόμους. Έτσι δημιουργούμε μία δυναμική πολλαπλών ταχυτήτων και διαιρούμε τον απαιτούμενο χρόνο.

Ο Ηλίας Φιλιππίδης έχει διατελέσει πανεπιστημιακός καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός.


Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2020

Επέτειος Παλιγγενεσίας: Μνημόσυνο ή αφετηρία για ένα νέο Ξεκίνημα;

του Ηλία Φιλιππίδη


Το πνεύμα του 1821, η Επιτροπή «Ελλάδα 2021» και ο εθνομηδενισμός.


1. Η αναθεώρηση του 1821

Η Επιτροπή «Ελλάδα 2021», η οποία σχηματίσθηκε υπό την προεδρία της κ. Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη για τον εορτασμό της 200στής επετείου της εθνικής μας Παλιγγενεσίας αυτοπροβάλλεται ως ιδεολογικώς ανοικτή και καλεί την ελληνική διανόηση αλλά και επιστήμονες του εξωτερικού να συνεργασθούν για μία από κοινού αναζήτηση της «αλήθειας» για τα ιστορικά γεγονότα της Επαναστάσεως του 1821 και ενός «σύγχρονου αφηγήματος» για την συνολική αξιολόγηση της Επαναστάσεως, τόσο για την εποχή της και μάλιστα στο πανευρωπαϊκό, ακόμη και στο παγκόσμιο ιστορικό πολιτικό γίγνεσθαι, όσο και για την μετέπειτα εξέλιξη του ελλαδικού κράτους μέχρι και την εποχή μας.

Αν κρίνουμε όμως από τα πρόσωπα, τα οποία μετέχουν της Επιτροπής και από ορισμένα πρόσωπα, τα οποία θα έπρεπε να συμπεριληφθούν αλλά δεν εκλήθηκαν, μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι η Επιτροπή εντάσσεται ιδεολογικά στο κλίμα της σύγχρονης Ιεράς Συμμαχίας, που είναι η παγκοσμιοποίηση, το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» και το «εκσυγχρονιστικό» πολιτικό καθεστημένο σε συνεργασία με τις ψευδό-αριστερές μεταμοντέρνες τάσεις της αποδομητικής σχολής.

Το αποτέλεσμα είναι να κυριαρχούν στην Επιτροπή οι υπέρμαχοι του εθνομηδενισμού. Η επιδίωξή τους θα είναι να προβάλλουν και να σφραγίσουν τις εθνομηδενιστικές τους θέσεις με την κρατική επικύρωση του επισήμου εορτασμού και να τις καθιερώσουν ως «εθνικές» και ως «σύγχρονη» επιστημονική και αντικειμενική προσέγγιση του 1821. Η παγκοσμιοποίηση θέλει να δημιουργήσει μία ενιαία σκέψη με επιλεγμένες αλήθειες, οι οποίες να είναι συμβατές με την ιδεολογία της ισχύος της και απαξιεί κάθε ιστορικό στοιχείο που μπορεί να χρησιμεύσει ως παράδειγμα αντιστάσεως.

2. Οι θέσεις των εθνομηδενιστών

Ο σκοπός τους είναι, να καταστούν τελικά οι θέσεις τους ντε φάκτο υποχρεωτικές για όλες τις βαθμίδες της εκπαιδεύσεως και της ιστορικής καταγραφής και αυτές είναι:

  • α. Δεν υπάρχει ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού ούτε με την αρχαιότητα ούτε καν με το Βυζάντιο.

  • β. Το ελληνικό έθνος είναι ένα νέο έθνος, το οποίο αναδύθηκε ως κοινωνική πραγματικότητα μέσα από την Επανάσταση του 1821 και διαμορφώθηκε ιδεολογικά και πολιτικά από το ελλαδικό κράτος με ιστορικό ανάδοχο την Γαλλική επανάσταση.

  • γ. Η έννοια του έθνους προήλθε από την Γαλλική επανάσταση. Επομένως η συλλογικότητα των Ελλήνων είναι μία εισαχθείσα και τεχνητή κατάσταση, όπως και η σύνδεση των ελληνοφώνων κατοίκων του ελληνικού χώρου με την αρχαία Ελλάδα. Τα μόνα κοινά σημεία που είχαν οι Έλληνες πριν την Γαλλική επανάσταση, ήταν η θρησκεία και η γλώσσα. Χωρίς την έννοια του έθνους οι Έλληνες θα έμεναν χωρισμένοι σε ασύνδετα τοπικά και γλωσσικά σύνολα: Μωραϊτες, Ρουμελιώτες, Νησιώτες, Βλάχοι, Αρβανίτες κτλ. Οι εθνομηδενιστές αφαιρούν από το ελληνικό έθνος την ιστορική μνήμη και την σχέση με το παρελθόν. Άρα, αφού γεννηθήκαμε ως «τεχνητό» έθνος, η εξέλιξή μας εξαρτάται από τις ιστορικές συγκυρίες.

Οι Γάλλοι δεν περίμεναν την Γαλλική επανάσταση να τους πει, ότι αποτελούν ένα σύνολο, ούτε τους αρκούσε να είναι μόνο ένα πολιτικό σύνολο ως λαός και όχι ταυτόχρονα και ένα έθνος με ιστορικό παρελθόν. Έτσι και οι Έλληνες δεν απέκτησαν εθνική συνείδηση διαβάζοντας με τέλεια γνώση της γαλλικής γλώσσας στις … βιβλιοθήκες των καπεταναίων τα έργα του γαλλικού Διαφωτισμού!

Οι Έλληνες της Επαναστάσεως ήταν οι Ρωμιοί και οι Γραικοί, που είχαν σε όλη την διάρκεια της Τουρκοκρατίας συνείδηση συλλογικότητας ως υπόδουλο Γένος, το οποίο γνώριζε, ότι κάποτε η αυτοκρατορική Πόλη ήταν δική του και όπως οι Εβραίοι είχαν ως όνειρο να έλθει ο Μεσσίας και να βασιλεύσει στην ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ, έτσι ήταν όνειρο όλων των Ελλήνων να λευτερωθεί η Πόλη και να ξαναλειτουργήσει η Αγιά-Σοφιά, το «μέγα μοναστήρι».

Αναμφισβήτητη απόδειξη της ιστορικής συνειδήσεως και μνήμης των Ελλήνων σε όλη την διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν οι πολλοί επαναστατικοί ξεσηκωμοί και εξεγέρσεις σε στεριά και θάλασσα.

Η μυθοπλασία των εθνομηδενιστών διαγράφει αυθαίρετα και αντι-επιστημονικά κάθε επαναστατική αντίδραση των Ελλήνων στα χρόνια της Σκλαβιάς, διαγράφει τα κλέφτικα τραγούδια και τις σχετικές παραδόσεις του λαού μας και φτάνει μέχρι το μεγάλο Ψέμμα, ότι Έλληνες και Τούρκοι συνυπήρχαν ειρηνικά!

  • δ. Μήπως τελικά η Επανάσταση του 1821 δεν έπρεπε να γίνει; Πάντως η μεταμοντέρνα θεώρηση της ιστορίας απεχθάνεται το «αίμα» και τους ήρωες που αναδεικνύονται μέσα από πράξεις βίας, όπως είναι ο πόλεμος και οι επαναστάσεις. Το επιχείρημά τους είναι, ότι οι εξιδανικεύσεις συλλογικών πράξεων λαών και ατομικών ηρωισμών, που σχετίζονται με την άσκηση βίας, δημιουργούν πρότυπα και προηγούμενα, με αποτέλεσμα να αναπαράγονται οι πόλεμοι.

Οι παγκοσμιοποιημένοι και μεταμοντέρνοι ειρηνιστές είναι οι καλύτεροι προπαγανδιστές της Νέας Τάξεως Πραγμάτων, δηλ. εξυπηρετούν τις δυνάμεις επιβολής κοσμοκρατορίας, διότι:

  • α. Δεν κάνουν καμμία διάκριση μεταξύ κατακτητικών, αμυντικών και απελευθερωτικών πολέμων ούτε μεταξύ δικτατοριών, εθνικο-απελευθερωτικών επαναστάσεων και κοινωνικών και δημοκρατικών κινημάτων. Συνεπείς στην αποδομητική ιδεολογία τους οι εθνομηδενιστές χαρακτηρίζουν ως «επεκτατική» την πολιτική της Μεγάλης Ιδέας. Προφανώς θα προτιμούσαν η Ελλάδα να είχε μείνει στα όρια του 1830 και η Οθωμανική αυτοκρατορία να είχε υποστεί την μικρότερη απώλεια, αφού δεν είχε καταφέρει, με μία πιο έξυπνη φορολογική πολιτική, να  προλάβει την Ελληνική επανάσταση …

  • β. Οι μεταμοντέρνοι αναλυτές του 1821 επικρίνουν τους στρατιωτικούς, διότι ήθελαν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην διοίκηση τουλάχιστο για το διάστημα της Επαναστάσεως. Προφανώς οι εθνομηδενιστές θα ήθελαν η απελευθέρωση της Ελλάδας να είχε γίνει με διπλωματικά μέσα και να μη χρειαζόταν να δώσουν το «κακό» παράδειγμα οι καπεταναίοι, οι  πιο πολλοί αγράμματοι, άνθρωποι άγριοι, με πάθη, μη έχοντες ευρωπαϊκή κουλτούρα! Τουλάχιστον εκείνοι με τα ελαττώματά τους ελευθέρωσαν την πατρίδα μας, ενώ εμείς οι «γραμματιζούμενοι», οι ταξιδεύοντες ανά τας Ευρώπας, οι «προοδευτικοί» την πουλήσαμε στο χαρέμι των «Δανειστών»!

  • γ. Την ελευθερώσαμε, είπα; Μέγα λάθος! Οι σοφοί εθνομηδενιστές μας διορθώνουν: εμείς φροντίζαμε μόνο για τους εμφυλίους πολέμους. Μας απελευθέρωσαν οι Ξένοι … Δεν απαντούν όμως στο ερώτημα: γιατί να θελήσουν οι Ξένοι να μας βοηθήσουν; Όχι μόνο η Ιερά Συμμαχία αλλά όλα τα Ανακτοβούλια της Ευρώπης ήταν κατά των επαναστάσεων γενικώς. Η ανατροπή της βουλήσεως των Μεγάλων δυνάμεων προήλθε εκ των κάτω, από την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Οι ευρωπαϊκοί λαοί εντυπωσιάσθηκαν από τον υπερθετικό ηρωϊσμό των Ελλήνων, το πάθος τους για την ελευθερία αλλά και από την δραματικότητα των θυσιών τους. Η Σφαγή της Χίου και η Έξοδος του Μεσολογγίου συγκλόνισαν όλη την Ευρώπη, ακόμη και τις χώρες της αμερικανικής ηπείρου. Οι ηγεμόνες της Ευρώπης δεν μπορούσαν πλέον να αδιαφορήσουν, διότι θα έρχονταν σε ευθεία αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα.

Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι Έλληνες πολέμησαν απέναντι σε τρείς εχθρούς: τους Τούρκους, τους Τουρκαλβανούς (εξισλαμισθέντες αλβανούς) και τους Αιγυπτίους. Οι Αιγύπτιοι αποτελούσαν τον πλέον εξελιγμένο στρατό, εκπαιδευμένο από εμπειροπόλεμους γάλλους αξιωματικούς. Παρά τις δύο εμφύλιες συρράξεις, που δεν είναι άσχετες με τα αγγλικά δάνεια, ο Σουλτάνος είχε κατ’ ουσίαν παραδεχθεί την ήττα του, όταν κάλεσε τον βαλή της Αιγύπτου, Μεχμέτ Αλί πασά, να συνεχίσει αυτός την προσπάθεια καταπνίξεως της επαναστάσεως των Ελλήνων. Αυτός έστειλε στην Ελλάδα τον γιό του και ικανό στρατηγό, Ιμπραήμ, με στόλο και συνολικά 35.000 στρατό! Όλα αυτά αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες για τους εμπαθείς ιδεοληπτικούς αλλά και ημιμαθείς εθνομηδενιστές.

3. Επίλογος

Το συμπέρασμα είναι, ότι οι εθνομηδενιστές δεν αναγνωρίζουν στους λαούς το δικαίωμα της αντιστάσεως απέναντι στους ισχυρούς της κάθε εποχής. Όποιος δεν υποκύπτει στην εκάστοτε κατάσταση ισχύος, χαρακτηρίζεται ως λαϊκιστής. Έτσι ο Θάνος Βερέμης, αυστηρός τιμητής των αγροίκων Αγωνιστών του 1821 και πρόμαχος του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της δημοκρατίας, χαρακτηρίζει τον Στρατηγό Μακρυγιάννη ως τον γενάρχη του ελληνικού λαϊκισμού!

Το ιδεολογικό και πολιτικό Πιστεύω των εθνομηδενιστών έχει ως ακροτελεύτιο άρθρο όχι την περίφημη συνταγματική επιταγή, ότι η τήρηση του παρόντος Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, αλλά το ΤΡΙΠΤΥΧΟ:

  • α. Μακάριοι οι κατέχοντες, 

  • β. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από την εκάστοτε κυβέρνηση και

  • γ. Όποιος διαφωνεί, δημοκρατία έχουμε, κάθε 4 χρόνια μπορεί να ψηφίζει.                            Γι’ αυτό το 1821 δεν μπορεί να αποτελέσει διαχρονικό παράδειγμα …. Για τους εθνομηδενιστές το αίτημα, το πανανθρώπινο ιδανικό της εθνικής ανεξαρτησίας αποτελεί δείγμα πολιτικής καθυστερήσεως και το αποκορύφωμα του λαϊκισμού.

Ο Ηλίας Φιλιππίδης έχει διατελέσει πανεπιστημιακός καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός. Αθήνα 21/1/20.

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2020

Άγιοι ιεράρχες, συνέλθετε !

Του Ηλία Φιλιππίδη


Απάντηση στο παραλήρημα  εθνομηδενισμού του Σεβ. ΑΝΘΙΜΟΥ Αλεξανδρουπόλεως

Μετά την δήλωση του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ, ότι δεν είναι ούτε Ορθόδοξοι ούτε Έλληνες, όσοι δεν δέχονται τους πρόσφυγες – μετανάστες, έρχεται και ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. ΑΝΘΙΜΟΣ με το κήρυγμα του στις 29/12/19, όχι μόνο να μας σπάσει τα νεύρα αλλά και να μας τινάξει τον εγκέφαλο!

Πρόκειται για ένα κείμενο ακραίας διανοητικής αντιφατικότητας με διπολικές τοποθετήσεις, οι οποίες δεν έχουν καμμία σχέση ούτε με τον ψύχραιμο επιστημονικό διαφωτισμό ούτε με τον ομολογιακό θεολογικό φωτισμό!

Πιο εύκολα ξεμπερδεύεις ένα μπερδεμένο κουβάρι παρά να ακολουθήσεις τους μαιάνδρους της χαοτικής επιχειρηματολογίας του Σεβ. κ. Ανθίμου.

Αν πάντως μπορέσαμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα, αυτά είναι:

  • α. Ο Σεβ. Άνθιμος αποδέχεται κατά απόλυτο τρόπο και ως τετελεσμένο γεγονός την παγκοσμιοποίηση και τον παγκόσμιο και αναπότρεπτο χαρακτήρα της μεταναστεύσεως.

  • β. οι αλλοεθνείς που έρχονται κατά χιλιάδες, θα μείνουν εδώ. Λέει: « Η ομοιογένεια της Πατρίδος μας χάνεται».

  • γ. Οι λόγοι για τους οποίους οι αλλοεθνείς εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους και έρχονται εδώ, είναι υπαρκτοί και δικαιολογημένοι και γι΄αυτό θα πρέπει να τους αγκαλιάσουμε.

  • δ. Εξισώνει τις ροές των αλλοεθνών με τους Έλληνες μετανάστες που πήγαιναν σε άλλες χώρες, με τους Ομογενείς της Σοβ. Ενώσεως και τους Αλβανούς μετανάστες. Ευτυχώς δεν τόλμησε να τους παρομοιάσει και με τους πρόσφυγες του 1922.

  • ε. Θα υπάρξει επιμειξία. «Θα πάρουν για νύμφες και γαμπρούς τα παιδιά μας».

  • στ. Η μετανάστευση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για το δημογραφικό, το ασφαλιστικό και την οικονομία.

  • ζ. Η φαντασία του Σεβασμιώτατου καλπάζει: θα καταργηθούν, λέει, τα σύνορα σε όλη την Ευρώπη και τα Βαλκάνια. ΟΙ Βαλκάνιοι λαοί «θα βγουν στην «Άσπρη θάλασσα», εκπληρώνοντας έτσι ειρηνικά (Αφού οι πολιτικοί ξεπουλάνε την πατρίδα μας!) τον παλαιό τους πόθο»! (Αδελφέ, μήπως εννοείς το …Αιγαίο; Εμείς, δεν επιτρέπεται να έχουμε «πόθους»;). Οπότε, συνεχίζει, θα «ολοκληρωθεί γρήγορα η παγκοσμιοποίηση στην περιοχή μας». Αφερίμ!

  • η. Θεωρεί ως φυσική την αλλαγή της πολιτισμικής εικόνας της χώρας μας. Θα τροποποιηθούν «από πολύ μέχρι και άρδην» τα μαθήματα της ιστορίας και των θρησκευτικών, οι εθνικές εορτές και παρελάσεις, τα σύμβολα, τα εργασιακά κεκτημένα!…

  • θ. Δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις , θα «χωνεύουμε» τις αλλαγές εύκολα, διότι θα γίνονται «αργά αλλά σταθερά και θα θεωρούνται φυσιολογικές». Ούτως ή άλλως πρέπει να το πάρουμε απόφαση, ότι « είναι αργά πλέον!»….

Μέχρι εδώ οι θέσεις του Σεβασμιωτάτου θυμίζουν το απαράδεκτο « Σφάξε με αγά μου, ν΄ αγιάσω» αλλά διατηρούν μία απολύτως λογική ευθυγράμμιση αποδοχής της παγκοσμιοποιήσεως και των όποιων συνεπειών της στο όνομα του πραγματισμού και της μεταμοντέρνας μοιρολατρίας, η οποία έρχεται εις γάμου κοινωνίαν με το ανατολίτικο αλλά επιθετικό αυτή την φορά κισμέτ!

Όμως τα συμπεράσματα του ακολουθούν μία πορεία εγκεφαλικής θαλασσοταραχής. Με πλοηγό την κοινωνιολογική αλλά και την θεολογική λογική προσπαθήσαμε να καταγράψουμε τα τελικά συμπεράσματα του Σεβασμιωτάτου:

  • α. Προφανώς ο Άγιος Αλεξανδρουπόλεως εκλαμβάνει την ζωή ως ένα θέατρο , όπου οι εναλλαγές των ρόλων και των λόγων όχι μόνο δεν εκπλήσσουν αλλά εκτιμώνται ως δραματουργικός πλούτος του έργου. Ετσι μας καλεί «να πάρουμε στα σοβαρά τον ιστορικό μας ρόλο» και να επιδείξουμε «αποφασιστικότητα, όχι κοινωνική δειλία, όχι πνευματική καχεκτικότητα»!

Πρέπει να «μας βρουν συνειδητοποιημένους και όρθιους». Τότε οι αλλοεθνείς θα αναγκαστούν «να σταθούν μπροστά μας». Θα έχουν αποκτήσει τον χώρο να κτίσουν μέσα στην πατρίδα μας την δική τους πνευματική παράδοση αλλά θα υποχρεωθούν να «σεβαστούν και την δική μας». Τους ευχαριστούμε θερμά!

  • β. Το συμπέρασμά του είναι, ότι η πνευματική παράδοση των αλλοεθνών θα συνυπάρχει «δίπλα μας, όχι επάνω μας».

Το σημείο αυτό ο Σεβασμιώτατος επιδίδεται σε κωμικοτραγικές ασκήσεις επί χάρτου, θέτοντας μάλιστα φανταστικές προϋποθέσεις.

Η απίστευτη εναρκτήρια προϋπόθεση που θέτει, είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι οι αλλοεθνείς αλλά εμείς. Το πώς θα συμπεριφερθούν εκείνοι, εξαρτάται από το πώς θα τους «δούμε» εμείς. Εκείνοι είναι αθώα πλάσματα, παιδιά δηλαδή, που θα εκπαιδευθούν από εμάς. Προς Θεού, δεν είναι εργαλεία σκοπιμοτήτων!

Εάν τους δούμε ως φορείς θρησκείας, τότε εντασσόμαστε πρώτα εμείς στο πεδίο εφαρμογής της θεωρίας της συγκρούσεως των πολιτισμών με κύριο κριτήριο την θρησκεία. Εάν όμως τους δούμε ως φορείς μιας «πνευματικής παραδόσεως», τότε αφαιρούμε το συγκρουσιακό στοιχείο της θρησκείας από την συνύπαρξη των ανθρώπων. Σε αυτό μας διευκολύνει η Ορθοδοξία, «επειδή η Εκκλησία δεν είναι θρησκεία»!!

  • γ. Αυτό δεν σημαίνει , ότι εμείς θα εκκοσμικευθούμε, κάθε άλλο. Θα πρέπει να αναπτύξουμε μία πολύ δυνατή και ζωντανή πίστη, για να μπορέσουμε να σπάσουμε το φράγμα της θρησκείας και να καλέσουμε και τους αλλοεθνείς να παραιτηθούν από τον θρησκευτικό φανατισμό, να αναζητήσουν την πνευματική παράδοση του Ισλάμ και τότε θα ζούμε όλοι ειρηνικά ως κοινωνία αλλόδοξων αγγέλων!!!!

  • δ. Κατά τον Σεβασμιώτατο η Εκκλησία δεν έχει καμμία ευθύνη. Ολες οι ευθύνες πέφτουν πάνω στον λαό αλλά -ευτυχώς -περιορίζονται. Για την διατήρηση του Ελληνισμού δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, άρα δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε. Μόνο η ορθόδοξη πνευματικότητα θα μας σώσει. Αρκεί να υπάρχει, μας λέει ο Σεβασμιώτατος. Αρκεί να υπάρχουν Έλληνες, του απαντάμε.

Δεν αντιλαμβάνεται ο Σεβασμιώτατος, ότι ΔΕΝ πρόκειται για συνύπαρξη και για πολυπολιτισμικότητα αλλά για πρόγραμμα αντικαταστάσεως πληθυσμού, οπότε θα εξαφανισθεί και ο Ελληνισμός και η ελληνική Ορθοδοξία σε 100 χρόνια από σήμερα; Ελληνισμός και Ορθοδοξία δεν χωρίζονται. Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο.

Στο μόνο σημείο που συμφωνούμε με τον Σεβασμιώτατο είναι η ανάγκη αντιμετωπίσεως του δημογραφικού προβλήματος από του ίδιους τους Έλληνες.

Όμως και σε αυτή την περίπτωση ο Σεβασμιώτατος ρίχνει πάλι την ευθύνη στον λαό. Δεν αναφέρεται καθόλου στην ανάγκη υποστηρίξεως των πολυτέκνων οικογενειών αλλά περιορίζεται στο να χαρακτηρίσει ως εθνικό έγκλημα και μεγάλη αμαρτία τις εκτρώσεις. Σωστό και αυτό αλλά προφανώς είναι ευκολότερο για τον Σεβασμιώτατο να εξαπολύει αναθέματα αντί να πάρει πρωτοβουλία στην Μητρόπολη του για την οργάνωση μιας κοινωνικής εκστρατείας υποστηρίξεως των πολυτέκνων οικογενειών και προστασίας του αγέννητου παιδιού.

Ο Ηλίας Φιλιππίδης έχει διατελέσει πανεπιστημιακός καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός. Έχει καθιερώσει την θεωρία της Ελληνολογίας και διατηρεί την ιστοσελίδα <ελληνολογία.gr>.
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2019

Με τον λαό ή με την εξουσία, Σεβασμιώτατε; Ανοικτή επιστολή προς τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. ΙΓΝΑΤΙΟ

Του Ηλία Φιλιππίδη


Σεβασμιότατε,

Είπατε, ότι «όποιος αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες, δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε ορθόδοξος» (5/11/19).

Το νόημα της δηλώσεώς σας είναι ότι η Ορθοδοξία διαθέτει μία πανανθρώπινη ανθρωπολογία, όπως εξάλλου μας δίδαξε με τη διδασκαλία και το παράδειγμά του ο ιδρυτής της Εκκλησίας μας, ο Ιησούς Χριστός.

Βέβαια, και ο διαχρονικός ελληνικός πολιτισμός διακρίνεται για τον έντονο ανθρωποκεντρισμό του. Όμως λόγω αρμοδιότητας, ως ιεράρχης της Εκκλησίας, μπορείτε να εκφράζεστε με αυθεντικότητα, μόνο σε ό,τι αφορά την Εκκλησία και την ορθόδοξη θεολογία, όχι σε ό,τι αφορά τον Ελληνισμό και μάλιστα με τόσο επιθετικό στόμφο.

Μια προσφιλής τακτική πολλών ιεραρχών, είναι η διπλή δημόσια παρουσία. Δηλαδή, απευθύνονται με αυστηρότητα μόνο προς τον λαό αλλά υποκλίνονται μπροστά στην κοσμική εξουσία, όσο υπαίτια και διεφθαρμένη και αν είναι.

Δέκα χρόνια ο λαός μας βιώνει τον βιασμό της αξιοπρέπειάς του και της εθνικής μας ανεξαρτησίας από τους ευρωκράτες σε συνεργασία με το δοσιλογικό πολιτικό μας σύστημα. Ποιος ήταν ο προφητικός σας λόγος για την προστασία του λαού μας όλα αυτά τα χρόνια;

Πιστεύω, να μην καταφεύγετε στην φτηνή αιτιολογία, ότι τα Μνημόνια και η αθλιότητα του πολιτικού μας συστήματος είναι «πολιτικά θέματα», ενώ το μεταναστευτικό-προσφυγικό πρόβλημα είναι «ανθρωπιστικό»!

Είμαι και Έλληνας και Ορθόδοξος. Ως Ορθόδοξος, έστω και χωρίς αυθεντία αλλά συνειδητά και ανεπιφύλακτα, συμφωνώ με τα λόγια σας, ότι:

α) «Η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι. Αυτό σημαίνει Χριστός».

β) «Η μεγαλύτερη δεξαμενή εθελοντισμού στην Ελλάδα είναι η Εκκλησία, είναι η φύση της». Στην περίοδο προετοιμασίας του εθελοντισμού των Ολυμπιακών Αγώνων όλες οι σχετικές αναφορές σε εφημερίδες και τηλεόραση συνέκλιναν, ότι ένα κέρδος των Ολυμπιακών Αγώνων είναι, ότι «μαθαίνουν στους Έλληνες τον εθελοντισμό»!

Εξοργιζόμουν κάθε φορά που το άκουγα. Στις ομιλίες μου που έκανα τότε, τόνιζα το έλλειμμα κοινωνιολογικής διαστάσεως στο δημόσιο λόγο της πατρίδας μας και ότι είναι αναγκαίο για την εθνική μας αυτογνωσία, όλοι οι Έλληνες να γνωρίζουν, ότι η σύγχρονη Ελλάδα διαθέτει τρεις μορφές παραδοσιακού εθελοντισμού:

α) Τις εθελόντριες νοσοκόμες του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

β) Τις ομάδες λειτουργίας συσσιτίων στις περισσότερες ενορίες όλων των Μητροπόλεων της χώρας, οι ομάδες της φιλόπτωχου και κοινωνικής διακονίας σε κάθε ενορία καθώς και τα ενοριακά συμβούλια.

γ) Τα διοικητικά συμβούλια και οι ομάδες χορού, τραγουδιού, μουσικής και θεάτρου των αναρίθμητων εθνικοτοπικών και πολιτιστικών συλλόγων της πατρίδας μας.

Όλος αυτός ο κόσμος μπορεί να υπερβαίνει τις 120.000. Στο Πανεπιστήμιο Πειραιά συνάδελφοι πανεπιστημιακοί μου είπαν, ότι αυτό ήταν το σημαντικότερο από όσα είχα πει και ότι αυτό το άκουγαν για πρώτη φορά!..

Συμφωνούμε λοιπόν, ότι ο παράδεισος δεν έχει σύνορα. Πιο σίγουροι είμαστε για το ποιοι θα πάνε στην κόλαση: οι χριστιανοί που φανήκαν ανάξιοι της χριστιανικής τους ταυτότητας.

***

Όμως τι έχει να πει ο Θεός για την διακριτότητα και τη διατήρηση όλων των πολιτισμών της γης;

Ο απόστολος Παύλος στην περίφημη ομιλία του στον Άρειο Πάγο είπε: «εκποίησε τε [ο Θεός] εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων κατοικείν επί παν το πρόσωπον της γης, ορίσας προστεταγμένους καιρούς και τις οροθεσίας της κατοικίας αυτών» (Πρ.17,26).

Αυτή είναι η πιο σύντομη περίληψη της χριστιανικής ανθρωπολογίας και κοσμοθεωρίας. Είναι θέμα ειρήνης, δικαιοσύνης, παγκόσμιας ισορροπίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτισμού ο κάθε λαός να έχει τη δική του «κατοικία» αλλά και να σέβεται τις «κατοικίες» των άλλων.

Στο σημείο αυτό η κοινωνιολογική μου αντίληψη μου λέει, ότι ο απόστολος Παύλος πολιτολογεί ασυστόλως! Παρόλο που ο ίδιος είναι Ρωμαίος πολίτης και απολαμβάνει τα υπερεθνικά δικαιώματα που του παρέχει η αυτοκρατορία, κλείνει το μάτι στους Αθηναίους, σαν να θέλει να τους πει: «τι δουλειά έχουν οι Ρωμαίοι στην Ελλάδα; Δεν είναι εδώ η “κατοικία” τους καθώς και ότι η ιστορία δεν σταματά εδώ, χωρίζεται σε “προστεταγμένους” καιρούς. Καμία αυτοκρατορία δεν μπορεί να είναι αιώνια»! Ποιος θεολόγος έχει αντιληφθεί το κοινωνιολογικό και γεωπολιτικό βάθος του λόγου του Παύλου;

Η «κατοικία» των Ελλήνων, Σεβασμιότατε, είναι η Ελλάδα και αυτή την «κατοικία» την έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά, με αίμα και θυσίες. Το 2021 θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Αν ήσαστε, Σεβασμιότατε, στην Κωνσταντινούπολη το 1453, τι θα συμβουλεύατε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο; Να παραδώσει την πόλη, για να μην χαθούν άδικα τόσες ζωές χριστιανών και μουσουλμάνων και ότι οι χριστιανοί είναι αυτοί που με το καλό τους παράδειγμα θα έκαναν τους Τούρκους να φιλοτιμηθούν, να συνειδητοποιήσουν το έγκλημα που είχαν διαπράξει, να ζητήσουν συγνώμη από τους Έλληνες, να αποσυρθούν και να τους αφήσουν να ζήσουν ελεύθεροι, συνάπτοντας μάλιστα και συνθήκη αιώνιας φιλίας;

***

Θα μου πείτε, ότι αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Για το παρόν τι έχετε να πείτε; Βρίσκεται σε προχωρημένη εξέλιξη το σχέδιο ολικής εξοντώσεως των χριστιανών στις ισλαμικές χώρες. Λέτε, ότι όλοι οι Μουσουλμάνοι δεν είναι τζιχαντιστές. Συμφωνώ αλλά διαπιστώνουμε, ότι στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες, οι χριστιανοί τελούν υπό διωγμό και συνεχώς μειώνονται. Η εξαφάνισή τους είναι θέμα χρόνου. Έχετε διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό Σεβασμιότατε;

Κοινωνιολογικώς χωρίζω το Ισλάμ σε τρία επίπεδα: τον ισλαμικό κόσμο, το Ισλάμ ως θρησκεία και το τζιχαντικό Ισλάμ. Εσείς οι θεολόγοι βλέπετε το θέμα μονοδιάστατα δηλαδή μόνο ως θρησκεία. Δεν έχω αρμοδιότητα να αποφανθώ για την θρησκεία. Ως κοινωνιολόγος όμως με ενδιαφέρει η σχέση αναλογίας μεταξύ ισλαμικού κόσμου και του τζιχαντικού Ισλάμ. Δυστυχώς είναι μία σχέση ευθείας αναλογίας. Δηλαδή όσο αυξάνει ο αριθμός των Μουσουλμάνων σε κάθε χώρα, και στον κόσμο γενικά, διευρύνεται και το φαινόμενο του τζιχαντισμού.

Από κοινωνιολογικής απόψεως αυτό οφείλεται σε τρεις λόγους:

α) Στο ότι η ιστορική βιογραφία του Ισλάμ (δεν λέω η θρησκεία, αυτό ας το κρίνουν άλλοι) αναγνωρίζει τον πόλεμο και την επιθετικότητα απέναντι στις άλλες θρησκείες ως θεάρεστο μέσο μαζικής «ιεραποστολής». Βέβαια αυτό δεν είναι σπάνιο, το ίδιο είχε συμβεί και με τον Χριστιανισμό. Όμως για τον Χριστιανισμό αυτή η περίοδος έχει λήξει, ενώ με το Ισλάμ αναβιώνει.

β) Καταλύτης ενεργοποιήσεως των όποιων (εν δυνάμει) επιθετικών στοιχείων μιας θρησκείας είναι πάντα ένας εξωγενής πολιτικός παράγοντας. Ο σημερινός πυροκροτητής του Ισλάμ και της ενισχύσεως της τάσεως του Τζιχάντ είναι:

β.α.) Η σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων. Η διαφαινόμενη τάση είναι ότι το πρόβλημα αυτό οδηγείται στις λομπιστικές καλένδες, εάν ποτέ λυθεί. Αυτή και μόνο η προοπτική φθάνει για να προεξοφλούμε την διατήρηση της τάσεως του Τζιχάντ μέσα στον ισλαμικό κόσμο για το προβλεπτό μέλλον.

β.β.) Η επιθετική πολιτική των ΗΠΑ απέναντι σε ορισμένες ισλαμικές χώρες με κέντρο τη Μέση Ανατολή. Δεν πρέπει εξάλλου να ξεχνάμε, ότι η δημιουργία του επιθετικού Ισλάμ ήταν έμπνευση των Μυστικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ για τη διάσπαση του Αραβικού κόσμου και τη διάβρωση του μουσουλμανικού υπογαστρίου της τότε Σοβιετικής Ενώσεως.

Μία πολιτική, η οποία ξεκίνησε με την εκθρόνιση του Σάχη της Περσίας και την επιστροφή του Χομεϊνί από το Παρίσι (1979), για να ακολουθήσουν οι Μουτζαχεντίν και να καταλήξουμε στο ισλαμικό Χαλιφάτο.

β.γ.) Ο αριθμός των μουσουλμάνων στις δυτικές χώρες. Ο Αριστοτέλης είναι ο πρώτος, ο οποίος είχε συνειδητοποιήσει, ότι ο αριθμός ως ποσοτική κατηγορία μετατρέπεται σε ποιοτική, όταν αυξάνει ως ποσοστό μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο. Με αυτή την έννοια μία μουσουλμανική μειονότητα μεταναστών σε μία δυτική χώρα καθίσταται πολιτικώς επικίνδυνη (και ανεξάρτητα από μεμονωμένες βομβιστικές επιθέσεις τζιχαντιστών), εάν περάσει το 25%.

Διότι το ποσοστό αυτό μέσα σε 50 χρόνια ξεπερνά το 50% του συνολικού πληθυσμού, λόγω της υπολειπόμενης γεννητικότητας των εντοπίων, της αυξημένης γεννητικότητας των μεταναστών και της συνενώσεως των οικογενειών τους.

Αποτελεί κοινωνιολογικό κανόνα, ότι η αύξηση του πληθυσμού μιας ταυτοτικής και κοινωνικώς συνεκτικής μειονότητας με έλλειμμα δημοκρατικής παραδόσεως βιώνεται ως εφαλτήριο εξουσίας. Δημοκρατικότατα λοιπόν θα αποκτήσουν την εξουσία και θα μετατρέψουν τις χώρες μας σε ισλαμικές τζαμαχιρίες και αυτό στην καλύτερη περίπτωση.

Ως κοινωνιολόγος όμως με ενδιαφέρει η σχέση αναλογίας μεταξύ ισλαμικού κόσμου και του τζιχαντικού Ισλάμ. Δυστυχώς είναι μία σχέση ευθείας αναλογίας. Δηλαδή όσο αυξάνει ο αριθμός των Μουσουλμάνων σε κάθε χώρα, και στον κόσμο γενικά, διευρύνεται και το φαινόμενο του τζιχαντισμού

Εξάλλου έχουμε στα Βαλκάνια χαρακτηριστικά παραδείγματα εθνοκαθάρσεων εις βάρος χριστιανικών πληθυσμών. Ξεχνάμε την εθνοκάθαρση της Ίμβρου και της Τενέδου με τον εποικισμό; Ο εποικισμός ακολούθησε επίσης την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.

Στο Κοσσυφοπέδιο μέχρι το 1950 οι Σέρβοι χριστιανοί ήταν η πλειοψηφία. Οι Αλβανοί εφήρμοσαν μία συνδυασμένη στρατηγική δημογραφικής αυξήσεως και «εξαγκωνισμού» των Σέρβων κατά γειτονιές. Οι Σέρβοι λόγω ανασφάλειας έφευγαν και οι Αλβανοί αύξαναν. Σήμερα μιλάμε για «Κόσοβο», οι Σέρβοι καταγγέλθηκαν από τη «Διεθνή κοινότητα» ως εισβολείς και η Δύση προωθεί στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την ένωση του Κοσόβου με την Αλβανία!

Γιατί θέλετε να μας αποκοιμίσετε Σεβασμιότατε, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα; Γιατί επιτιμάτε με τόση μάλιστα αυστηρότητα όσους αντιδρούν;

***

Σεβασμιότατε αντιφάσκετε. Λέτε: «Και εγώ ανησυχώ αλλά στο όνομα της ανησυχίας δεν μπορείς να αφήσεις ένα παιδί νηστικό. Εμείς 400 χρόνια σκλαβιάς και δεν χαθήκαμε, θα χαθούμε τώρα; Και τώρα θα αντέξουμε».

Δεν περίμενα από εσάς έναν τόσο μορφωμένο ιεράρχη τόσο ανεδαφικά και αντιφατικά επιχειρήματα. Ανησυχείτε αλλά και δεν ανησυχείτε. Λέτε:

Α) Αντέξαμε 400 χρόνια σκλαβιάς. Δηλαδή θα πρέπει να τα ξαναϋποστούμε, όταν είναι δεδομένο, ότι η Τουρκία θέλει να αναγορευθεί σε σύγχρονο Χαλιφάτο και σε προστάτη όλων των Μουσουλμάνων της Δύσεως και ιδιαίτερα των Βαλκανίων; Ο Ερντογάν θεωρεί τα Βαλκάνια ως την «πολιτισμική» προέκταση της διαχρονικής Τουρκίας. Ασφαλώς και χρειάζεται νέους Γεννάδιους Σχολάριους…

β) Βρισκόμαστε στο «τώρα». Δηλαδή οι συνθήκες του «τώρα» είναι ευνοϊκότερες από ό,τι ήταν το 1453; Αντιθέτως, τότε ήταν ευνοϊκότερες οι συνθήκες, διότι:

β.α.) Το κάθε ελληνικό χωριό ήταν και από μία παιδομάνα. Κάναμε και εξαγωγή. Γέμισε η κεντρική Ευρώπη και η νότια Ρωσία από ανθούσες ελληνικές κοινότητες, χωρίς να αδειάζει η Ελλάδα.

β.β.) Η Εκκλησία τότε ήταν εθναρχική. Δεν ήταν φορέας μόνο της Ορθοδοξίας αλλά και της Ελληνικότητας. Σήμερα η Εκκλησία θέλει να είναι οικουμενική και πανανθρώπινη, θεωρεί την Ελληνικότητα ως παλαιά αμαρτία της, από την οποία θέλει να απαλλαγεί. Ως κοινωνιολόγος πιστεύω, ότι η Εκκλησία μπορεί να αξιοποιήσει τον οικουμενικό της ρόλο και να προσεγγίσει τους Μετανάστες, δηλαδή αυτούς που θα μείνουν οριστικά στην πατρίδα μας για οποιοδήποτε λόγο, υπό δύο προϋποθέσεις: εφόσον κλειδώσει ο αριθμός των Μεταναστών και εφόσον και η Εκκλησία δηλώσει, ότι η Ελλάδα δεν θα μετατραπεί σε ανοικτή χώρα υποδοχής μεταναστών και σε πολυπολιτισμική χώρα. Ακόμη και αν θα ήταν εφικτό, όλοι οι Μετανάστες να βαπτισθούν και να γίνουν Ορθόδοξοι, ούτε αυτό θα ήταν η λύση. Μην ξεχνάτε Σεβασμιότατε, ότι ιστορικά είμαστε πρώτα Έλληνες και μετά Ορθόδοξοι. Ελληνισμός και Ορθοδοξία αποτελούν τους δύο πολιτισμικούς και αξιακούς πνεύμονες του σύγχρονου Έλληνα. Οι δύο αυτοί πνεύμονες είναι ισότιμοι αλλά και αυτοδύναμοι, δεν απορροφά ο ένας τον άλλο.

β.γ.) Τότε υπήρχε ζωντανή αντιστασιακή παράδοση με την κλεφτουριά. Σήμερα τα ΜΜΕ και εσείς δυσφημείτε κάθε αντιστασιακή εκδήλωση του λαού μας είτε αυτή αφορά τα Μνημόνια είτε τον κίνδυνο δημογραφικής αλλοτριώσεως της χώρας μας.

***

Σεβασμιότατε, γιατί δεν λέτε λέξη για τις αιτίες που προκαλούν τις μεταναστευτικές ροές; Γιατί δεν καταδικάζετε τις Μεγάλες δυνάμεις για την απανθρωπιά και τον κυνισμό τους; Δεν τολμάτε;

Αυτοί που επιδιώκουν την ισλαμοποίηση της χώρας μας και ολόκληρης της Ευρώπης, χρησιμοποιούν ως επιχείρημα-σημαία το «νεκρό παιδάκι» ή το «νηστικό παιδάκι». Μέχρι και ο Ερντογάν μας έκανε να δακρύσουμε, θυμίζοντάς μας την εικόνα του νεκρού δίχρονου Αλάν. Είναι απογοητευτικό να χρησιμοποιείτε και εσείς τόσο ρηχά επιχειρήματα που θέλουν να εκμεταλλευθούν τον συναισθηματισμό των Ελλήνων.

Ο ανθρωπισμός με διαχρονικό σύμβολο τον «Καλό Σαμαρείτη» έχει βασικά διαπροσωπικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Επικαλείται το χρέος του Υποκειμένου της φιλανθρωπίας. Δεν απαιτεί την κατάργηση του Υποκειμένου. Θέμα φιλανθρωπίας τίθεται μόνο από τη στιγμή που:

α) Η Ελλάδα χαρακτηρισθεί ως «κορεσμένη» χώρα τόσο για μετανάστες όσο και για πρόσφυγες, διώξει τις ΜΚΟ και κλείσει τα σύνορά της.

β) Προσδιορισθεί ο αριθμός των αλλοδαπών που μπορεί να απορροφήσει η κοινωνία και η οικονομία μας και τεθεί το θέμα του τρόπου εντάξεώς τους στη χώρα μας.

γ) Διαμορφωθεί μία κοινή πολιτική όλων των πολιτικών κομμάτων σε τρία διακριτά επίπεδα: την κοινωνική ένταξη, μετά την πολιτική ένταξη αλλά υπό όρους και τέλος την πολιτισμική τους συνύπαρξη με τους Έλληνες στη βάση του απόλυτου σεβασμού της κυρίαρχης ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας.

Το πολιτικό μας σύστημα, αντί να προωθεί τον φιλολαϊκό διαφωτισμό, ώστε ο λαός μας να ομονοεί πάνω στις αλήθειες και να εκπολιτίζεται, φέρνει αντιμέτωπα τα δύο είδη του λαϊκισμού να κονταροχτυπιούνται και το πολιτικό σύστημα να μένει στο απυρόβλητο

Το συμπέρασμα είναι ολοφάνερο: θα αποφύγουμε την ισλαμοποίηση της πατρίδας μας μόνο με ισχυρή Ορθοδοξία, ισχυρή Ελληνικότητα και δημογραφική αναστροφή. Ως ισχύ εννοούμε τη συνεργασία όσων ανησυχούν, την συνειδητότητα, την ανθρώπινη ποιότητα και τη συνολική πνευματική ακτινοβολία. Χρειάζεται ένα Πνευματικό Συμβόλαιο μεταξύ της Εκκλησίας και του Ελληνισμού χωρίς το κράτος, το οποίο έχει άλλα προβλήματα και ταλανίζεται από τον τριτοκοσμικό ανταγωνισμό και την ανυποληψία της ελλαδικής κομματοκρατίας.

Δεν υπάρχει μόνο ο εκ των κάτω λαϊκισμός. Ας τον ονομάσουμε λαϊκό λαϊκισμό. Υπάρχει δυστυχώς, και είναι πολύ χειρότερος, ο ελιτίστικος λαϊκισμός ή όπως τον ονομάζω ειρωνικά, ο πεφωτισμένος λαϊκισμός. Το πολιτικό μας σύστημα, αντί να προωθεί τον φιλολαϊκό διαφωτισμό, ώστε ο λαός μας να ομονοεί πάνω στις αλήθειες και να εκπολιτίζεται, φέρνει αντιμέτωπα τα δύο είδη του λαϊκισμού να κονταροχτυπιούνται και το πολιτικό σύστημα να μένει στο απυρόβλητο. Όμως το θύμα είναι η αλήθεια αλλά και το μέλλον του Ελληνισμού.

Από αυτόν τον πεφωτισμένο λαϊκισμό παρασυρθήκατε δυστυχώς και εσείς Σεβασμιότατε. Αντί λοιπόν να ρίχνετε λάδι στη φωτιά του λαϊκισμού και της προπαγάνδας, το καλύτερο θα ήταν να παίρνατε πρωτοβουλία να καταστήσετε τον Βόλο κέντρο διαλόγου, για τη διαμόρφωση ενός νέου Ελληνικού Διαφωτισμού με βάση την αλήθεια και τη σφαιρική παιδεία του λαού μας.

Με σεβασμό

Ηλίας Φιλιππίδης Αθήνα, 10/11/19

Πηγή: edromos.gr
Διαβάστε Περισσότερα »