Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2021

Λουλούδια σκέψεως για τον Μίκη Θεοδωράκη

 



         Ποίηση, ποιότητα, ποιώ             

του Ηλία Φιλιππίδη, καθηγητή κοινωνιολογίας

Σήμερα η Κρητική γη υποδέχεται ένα ακόμη μεγάλο τέκνο της, τον Μίκη Θεοδωράκη. Ο Μίκης γεννήθηκε ως τέκνο της ενότητας του ευρωπαϊκού με τον μικρασιατικό Ελληνισμό, του Γαλατά με τον Τσεσμέ. Σήμερα πονάμε τριπλά. Πρώτα, γιατί η Ελλάδα έχασε τον τελευταίο πνευματικό ΤΙΤΑΝΑ του Νεότερου Ελληνισμού. Δεύτερον, διότι οι δημοκράτες και οι καταπιεσμένοι λαοί όλου του κόσμου έχασαν έναν μεγάλο Αγωνιστή της Ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου και τρίτον, διότι ο Μίκης, ακόμη και σε αυτή την ηλικία και με αυτή την κατάσταση της υγείας του, ενσάρκωνε την ελπίδα για το μέλλον.

Ο Μίκης δεν ήταν μόνο ένας προικισμένος μουσικός, ήταν ένα διαχρονικό πνεύμα. Όσο γερνούσε, τόσο η συνείδησή του γινόταν πιο πηγαία. Όσοι ζήσαμε κοντά στον ΜΙΚΗ μέσα στις ΣΠΙΘΕΣ μείναμε με την πικρία της αποτυχίας. Πολλοί που προσέτρεξαν, το έκαναν, για να πατήσουν στους ώμους αυτού του Γίγαντα και να περάσουν στα έδρανα της Βουλής.  Όμως προλάβαμε και ποτιστήκαμε από το πνεύμα της διαχρονικής αντιστασιακής παραδόσεως του Ελληνισμού. Από τα βασανιστήρια και τις κακουχίες είχε μείνει μόνο με το ¼ της λειτουργίας των πνευμόνων.  Έπαιρνε την άδεια από τον γιατρό του, για να διακόψει την εισπνοή οξυγόνου και μπορούσε να μας μιλάει για δύο και τρείς ώρες με αφηγήσεις από τις εμπειρίες του, διανθισμένες με σκέψεις για το πώς έβλεπε την ζωή, τον κόσμο και την Ελλάδα.  Ήταν ένα ελεύθερο, πανανθρώπινο πνεύμα, που η βαρυτική έλξη του τεράστιου όγκου του Διαχρονικού ελληνικού πολιτισμού τον έφερε να γεννηθεί σε αυτή την γη και την έκανε πατρίδα του. Ο Μίκης δεν ήταν διεθνιστής, ήταν οικουμενικός άνθρωπος, λάτρευε την πατρίδα του και την πατρίδα του κάθε λαού. Η ελευθερία και ο πολιτισμός είναι οι δύο πανίσχυροι δεσμοί, που ενώνουν όλους τους λαούς της γης. Όλα τα άλλα έρχονται μετά.

Ο ουράνιος χορός των Μεγάλων Κρητικών: Θεοτοκόπουλος, Κορνάρος, Χορτάτζης, Βενιζέλος, Καζαντζάκης, Πρεβελάκης, Ειρηναίος Γαλανάκης, με τους στίχους του Ερωτόκριτου και τους ήχους της Κρητικής λύρας θα υποδεχθεί τον ΟΥΡΑΝΟΜΙΚΗ, όπως τον «εβάπτισε» ο Ειρηναίος Γαλανάκης.

 Ο Ειρηναίος μας έλεγε, ότι τρία είναι τα γνωρίσματα του Κρητικού: η αγάπη για την ελευθερία, η ανδρεία και η μεγαλοσύνη. Ως πνευματικό παιδί του Ειρηναίου και του Μίκη και ως κοινωνιολόγος προσθέτω και ένα τέταρτο στοιχείο, την ποιητικότητα. Μπορούμε να πούμε, ότι ο Μίκης ήταν ένας ποητής με την αρχαία ελληνική έννοια του όρου. Η μουσική είναι η ποίηση των ήχων και η ποίηση είναι η μουσική των λέξεων. Η ποιητικότητα του Μίκη ήταν αυτή που τον ενέπνευσε να ενώσει το τραγούδι με την ποίηση. Κανένας άλλος ευρωπαϊκός λαός τουλάχιστον, δεν το έχει κάνει αυτό. Ο  Καζαντζάκης ήθελε να αναγνωρίζεται ως ποιητής και να εντάσσεται στην παράδοση του Ομήρου. Έχουμε δύο Βραβεία Νόμπελ ποιήσεως και αν είμασταν οργανωμένος λαός με σοβαρές κυβερνήσεις, θα είχαμε άλλα τέσσερα: Παλαμάς, Καβάφης, Σικελιανός, Καζαντζάκης. Ποιός λαός έχει τέτοια ποιητική παράδοση και μάλιστα μέσα σε 100 χρόνια;

Ποίηση, ποιότητα, ποιώ, ως λέξεις και ως έννοιες έχουν την ίδια ρίζα. Το ποιείν, ως η δημιουργική έφεση του ανθρώπου, αναδεικνύει την ανθρώπινη ποιότητα. Η ποίηση με όλες τις μορφές της είναι μία από τις πιο δυνατές εκφράσεις αυτής της ποιότητας. Το ποιείν δεν είναι μόνο έμπνευση, είναι και το καθολικό πνεύμα δημιουργίας και αναγεννήσεως, που συνεπαίρνει ένα λαό. Αυτό το πνεύμα του συλλογικού ποιείν χρειαζόμαστε για ένα ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ, για την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του Ελληνισμού.

Περνάμε μία περίοδο απογοητευτικής ταγοπενίας. Δεν έχουμε ηγετικές προσωπικότητες, οι οποίες να αποτελούν κοινωνικά πρότυπα για τον λαό μας. Είναι και αυτό ένα δείγμα παρακμής; Ευτυχώς που ο Ελληνισμός έχει μερικά ζωντανά υποδείγματα. Μπορεί να είναι λίγα σε σχέση με τα κατακάθια του ραγιαδισμού και της υποτέλειας αλλά είναι ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ και αντέχουν στον χρόνο! ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ! Πόσο μάλλον όταν ο Νεκρός είναι ΑΘΑΝΑΤΟΣ, όπως ο ΜΙΚΗΣ.

Πολλές ήταν οι επώνυμες δηλώσεις, ότι με τον θάνατο του Μίκη «ορφάνεψε η Ελλάδα». Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ερμήνευσε πολύ σωστά, ότι αυτό το αίσθημα της ορφάνιας οφείλεται στο γεγονός, ότι όλοι μας, συνειδητά ή μη συνειδητά, ταυτίζουμε τον Ελληνισμό με τον πολιτισμό.

Θα ανθίσουν πάλι στο μέλλον τέτοιοι ανθοί, όπως ο Μίκης;  Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ, τραγουδούσε ο Μίκης με τον Ελύτη. Δεν φθάνουν οι ευχές, χρειάζεται η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ. Όταν ένας λαός πιστεύει στον εαυτό του, πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να προσδοκεί τα δώρα του ουρανού, όταν δεν συμβιβάζεται με την πραγματικότητα, που τον αδικεί, τον ευτελίζει, τότε η ποιότητα κατεβαίνει στην γη του, όπως η γονιμοποιούσα βροχή. Τότε ο Μίκης δεν θα είναι πλέον ο τελευταίος των Μεγάλων αλλά ο σημαιοφόρος του ελληνικού μέλλοντος.  Αυτό όμως εξαρτάται και από εμάς.

 Δημοσιεύτηκε στα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ την Πεμπτη,9 Σεμπτεμβριου 2021 ημέρα της κηδείας του Μίκη Θεοδωράκη. 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2021

Καλή Παναγιά!


 του καθηγητή Ηλία Φιλιππίδη

Αγαπητοί φίλοι, επιτρέψτε μου να σας ευχηθώ χρησιμοποιώντας αυτή την ευχή του Λαού μας.

Ως μαχητικός κοινωνιολόγος, πώς λέμε «της μαχομένης δικηγορίας» ή «γιατρός της πρώτης γραμμής» ή «μονάδα μετώπου», προσωπικά αισθάνομαι, ότι δεν είμαι απλώς δίπλα στον Λαό, ότι δεν ενδιαφέρομαι απλώς για τον Λαό αλλά ότι είμαι ένα ενεργό κύτταρο αυτού του Λαού, με την απαραίτητη πάντα διευκρίνιση, ότι δεν είμαι ενταγμένος σε κανένα κόμμα ούτε ονειρεύομαι τα έδρανα της Βουλής.

 ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ. Αυτό μας διδάσκει η φωτογραφία του Έλληνα ζωγράφου ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ, ο οποίος ζωγράφισε στο Μέτωπο της Αλβανίας (1940-41) την Παναγία της Νίκης, όπως του την περιέγραψε ένας στρατιώτης, από το όνειρο που είχε δει. Η εικόνα αυτή έγινε προσκύνημα. Το μάθαιναν οι στρατιώτες και έρχονταν να προσκυνήσουν. 

Τα θαύματα του Ελληνισμού γίνονταν με τον συνδυασμό τεσσάρων ειδών πίστεως: πίστη στον εαυτό μας, πίστη στον Λαό μας, πίστη στον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας, πίστη στα Άγια του Έθνους μας. 

Το ότι είμαστε επιστήμονες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες ή κοινωνικοί παράγοντες, αυτό δεν μας διαχωρίζει από τον Λαό  μας, όπως νομίζουν ότι έχουν αυτό το δικαίωμα όχι μόνο το διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα αλλά και πολλοί κουλτουριάρηδες και όλοι οι δογματικοί μεταμοντέρνοι και ημιμαθείς, συμπλεγματικοί επιδειξίες του εξυπνακισμού, του δικαιωματισμού και της εθνικής αποδομήσεως, οι οποίοι παριστάνουν τους πεφωτισμένους και διεθνοποιημένους εκλεκτούς αποστόλους του παγκοσμίου μέλλοντος και οι οποίοι απαξιώνουν τον ΛΑΟ μας, ότι είναι δήθεν καθυστερημένοι ιθαγενείς. Θα "σωθούμε" λένε, μόνο αν γίνουμε "Ευρωπαίοι"! Ταυτίζουν την ευρωπαϊκότητα και τον διεθνισμό με την πρόοδο και την ελληνικότητα με την προνεοτερική καθυστέρηση.

Αυτό που χρειάζεται ο Ελληνισμός, είναι να γίνουμε ιεραπόστολοι μιάς νέας ελληνικής ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΕΩΣ. Ένα νέο Ξεκίνημα του Ελληνισμού απαιτεί, όπως έχουμε γράψει στο ιστολόγιό μας «Ελληνολογία», μία στρατηγική τριών στόχων: 

 α. ένα ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ (ΝΕΔ), συνειδητό, ανοικτό στις σύγχρονες εξελίξεις αλλά με στέρεες ανθρωποκεντρικές και οικουμενικές διαχρονικές αξίες. Ο ΝΕΔ θα αποτελεί την ιδεολογική και αξιακή βάση της σύγχρονης Ελληνικής ταυτότητας. Χρειαζόμαστε μία έρριζη και όχι άριζη εθνική και ευρωπαϊκή ταυτότητα.

β. μία πορεία ενημερώσεως και ενεργοποιήσεως του Λαού μας. Πρέπει να αφυπνίσουμε τις δημιουργικές και συνεργατικές δυνάμεις και παραδόσεις του Λαού μας. Πρέπει να γίνει συνείδηση, κοινός τόπος όλων μας, ότι η διαχρονική δύναμη του Ελληνισμού δεν είναι το πολιτικό σύστημα ούτε το κράτος,  είναι ο ΛΑΟΣ μας.

γ. χρειάζονται νέες πολιτικές δυνάμεις με ηθική και υπευθυνότητα, για να αντικαταστήσουν το ανίκανο, διεφθαρμένο και εξηρτημένο πολιτικό σύστημα, που έχει υποθηκεύσει την Ελλάδα για 100 χρόνια.

 Οι φωτιές ήλθαν να τσουρουφλίσουν τον Λαό μας, ενώ διαρκούν οι φωτιές των Μνημονίων, που οι συνέπειες τους θα διαρκέσουν αρκετές δεκαετίες. Η Ελλάδα έχει καταντήσει να είναι μία αποικία χρέους. Λογικά το μέλλον της Ελλάδας, κατ' επέκτασιν και του Ελληνισμού, δεν προβάλλει ως ελπιδοφόρο. 

Ο τορπιλισμός της ΕΛΛΗΣ στο ιερό νησί της Τήνου από τους φασίστες του Μουσολίνι έκανε τον Λαό μας να στρέψει το βλέμμα του προς την Μάνα του Ουρανού, την ΠΑΝΑΓΙΑ μας, η οποία θέρμαινε τις ψυχές των Ελλήνων στρατιωτών στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας και εμφυσούσε τον ενθουσιασμό, την αποφασιστικότητα και την ομοψυχία σε όλο τον Ελληνισμό.

Αυτό πρέπει να γίνει για άλλη μία φορά, γι’ αυτό παρακαλούμε την Παναγιά μας αλλά και αυτό της υποσχόμαστε, διότι αυτή την φορά ο ΛΑΟΣ μας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του μέλλοντος και της υπάρξεώς του στα χέρια του!

ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ λοιπόν μαζί με τον ΛΑΟ μας!

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2021

Ιδρύθηκε το Διεπιστημονικό Κέντρο «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ»



Ιδρύθηκε το Διεπιστημονικό Κέντρο Ερευνών και Μελετών
Οικουμενικού Ελληνισμού
«ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ»
με έδρα την Αθήνα.
Πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο καθηγητής Δρ, κοινωνιολογίας
ΗΛΙΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ

Ο πρόεδρος καθηγητής Ηλίας Φιλιππίδης απηύθυνε προς τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και τα Μέλη του Κέντρου το παρακάτω μήνυμα:

Αγαπητοί συνεργάτες,
Εκλεισε ο κύκλος της προετοιμασίας του έργου μας. Ίσως για πολλούς από εμάς αυτό να είναι το έργο της ζωής μας και με την έννοια, ότι όχι μόνο το ΚΕΝΤΡΟ μας με σύμβολο τον ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ θα μείνει μακράν της κομματικής πολιτικής δράσεως αλλά διαχρονικώς και όλα τα μέλη του, ιδρυτικά και μεταγενέστερα.

Θέλω να σας ευχαριστήσω για την εκλογή μου ως προέδρου και για την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου. Πιστεύω, ότι το έργο μας θα είναι συλλογικό με ενσωματωμένες δύο μορφές ιδιαιτερότητας:

Η μία είναι η θεσμική ιδιαιτερότητα με βάση τις αρμοδιότητες εκάστου και η άλλη είναι η ιδιαιτερότητα της προσωπικής προσφοράς εκάστου.
Η αρχή μας θα είναι ΟΡΑΜΑ-ΠΡΟΣΦΟΡΑ-ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΣ-ΕΝΟΤΗΤΑ.

Χαίρομαι που το Κέντρο « Ι. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ » μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω τον καθένα από εσάς και να εκτιμήσω τις ικανότητες και τον ζήλο σας. Δεν πάμε να δικαιολογήσουμε την ίδρυση του ΚΕΝΤΡΟΥ ούτε μόνο να δικαιώσουμε την μνήμη του ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑ και ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑ του παθογενούς Ελλαδικού κράτους. Πάμε να γράψουμε ιστορία, να ξεκινήσουμε από την αρχή την πορεία του Νεότερου Ελληνισμού, με άροτρο ένα ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ.

Τα 200 χρόνια της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας και η κατάρρευση της Μεγάλης Ιδέας το 1922 αποτελούν φοβερές προκλήσεις αλλά και ένα βροντερό κάλεσμα προς τον ΛΑΟ μας και ολόκληρο τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ όπου γης για αναστοχασμό και συσπείρωση. Ο Ελληνισμός έχει εισέλθει σε μία εσχατολογική κατάσταση γενικής παρακμής. Μόνο οι δημογραφικοί δείκτες φθάνουν, για να μας πείσουν, ότι μέχρι τις αρχές του επόμενου αιώνα δεν θα υπάρχουν πλέον Έλληνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μόνο στα ράφια των βιβλιοθηκών, όσων πανεπιστημίων δεν θα έχουν ασπασθεί την Πολιτική ορθότητα που αποτελεί το Δυτικό "Ισλάμ" και ίσως και σε κάποια μουσεία κέρινων ομοιωμάτων, ενώ ο διαχρονικός Ελληνικός πολιτισμός θα έχει κηρυχθεί οριστικά νεκρός, έπειτα από μία λαμπρή πορεία τουλάχιστον 5.000 ετών.

Δεν θα γίνουμε εμείς οι νεκροθάπτες του Ελληνισμού, έστω κα αν οι διάφορες ηγεσίες μας με την διάβρωσή τους και πολλοί Έλληνες με την αδιαφορία τους "ανεπαισθήτως" μας οδηγούν προς στο νεκροταφείο της ιστορίας.
Δεν θα το επιτρέψουμε.
Ετοιμασθείτε για τον Αγώνα της ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉΣ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ! 

Ο Θεός και οι Αγωνιστές πρόγονοί μας να είναι μαζί μας!

Με εκτίμηση προς όλους
Αθήνα, 5 Ιουλίου 2021
Ηλίας Φιλιππίδης
Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2021

Βερεμιάδος συνέχεια


 


του Ηλία Φιλιππίδη

Διάβασα τα σχόλια, που διατυπώθηκαν για το άρθρο μου «Ο Θάνος Βερέμης συμφωνεί με τον Φαλμεράγιερ και πλαστογραφεί τον Παπαρρηγόπουλο». Σχημάτισα την εντύπωση, ότι η συζήτηση που ακολούθησε στηριζόταν περισσότερο σε παρεξηγήσεις, επειδή προφανώς ορισμένοι από εσάς δεν διαβάσατε το άρθρο.

Όσοι το διάβασαν, θα κατάλαβαν, ότι περιλαμβάνει τρία  ξεχωριστά θέματα:

α. την θεωρία του Φαλμεράγιερ 

β. την απάντηση του Παπαρρηγόπουλου και

γ. τι ισχυρίζεται ο κ. Βερέμης, ότι είπε ο Παπαρρηγόπουλος.                

Διασαφηνίζω, ότι το κέντρο βάρους του άρθρου μου πέφτει στο (γ) θέμα και εδώ βρίσκεται η πλαστογραφία. Άλλα έλεγε ο Παπαρρηγόπουλος και άλλα λόγια του έβαζε στο στόμα ο κ. Βερέμης, πράγμα που αποτελεί πνευματικό έγκλημα για έναν επιστήμονα του κύρους που θέλει να απολαμβάνει ο κ. Βερέμης.

Ο Φαλμεράγιερ ισχυριζόταν, ότι οι Σλάβοι κατεβήκαν στην Ελλάδα και έσφαξαν όλους τους Έλληνες και γι’ αυτό «δεν ρέει ούτε μία σταγόνα αίματος στις φλέβες των σημερινών Ελλήνων». Στην συνέχεια, όταν ήλθαν οι Αρβανίτες, βρήκαν μόνο απογόνους Σλάβων!

Ουδείς επιστήμων παγκοσμίως δέχεται σήμερα την θεωρία του Φαλμεράγιερ. Αυτή η θεωρία τότε εξυπηρετούσε πολιτικές σκοπιμότητες. Ο Φαλμεράγιερ ενεργούσε περισσότερο ως πολιτικός και ελάχιστα ως επιστήμονας. Δυστυχώς όμως αυτή η αντίληψη έχει φωλιάσει στην συνείδηση των φανατικών ρατσιστών του γερμανικού αλλά και του αγγλοσαξονικού χώρου, για να δικαιολογούν, ακόμη και εκ των υστέρων, όσα εγκλήματα έχουν διαπράξει διαχρονικά εις βάρος του Ελληνισμού.

Ο Παπαρρηγόπουλος απάντησε στον Φαλμεράγιερ, ότι είναι εντελώς αυθαίρετο αλλά και ανέντιμο για ένα επιστήμονα, τα στοιχεία της έρευνάς του να αφορούν μόνο την Πελοπόννησο, αλλά τα συμπεράσματά του να αφορούν ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Στο άρθρο μου αναφέρω τα επιχειρήματα του Παπαρρηγόπουλου. Προφανώς ορισμένοι εκφράζουν γνώμη, χωρίς να τα έχουν διαβάσει. Ούτε ο Παπαρρηγόπουλος ούτε εμείς αρνούμαστε την εγκατάσταση Σλάβων στην Πελοπόννησο, όπως μαρτυρούν τα σχετικά τοπωνύμια. Ο Παπαρρηγόπουλος αρνείται, όχι μόνο ότι οι Σλάβοι έσφαξαν τους Έλληνες αλλά και ότι κυριάρχησαν των Ελλήνων. Οι Σλάβοι δεν δημιούργησαν πολιτισμό στην Πελοπόννησο, δεν άφησαν παραδόσεις, δεν έκτισαν ούτε μία πέτρα. Κτηνοτρόφοι ήταν οι άνθρωποι και σε καλύβες έμεναν. Απορροφήθηκαν τελείως από τον υπέρτερο ελληνικό πληθυσμό μέχρις εξαφανίσεως. 

Όσο για τους Αρβανίτες, αυτοί δεν χρειάσθηκε καν να ενσωματωθούν στην Ελλάδα. Αυτοί αναμεμιγμένοι με Ηπειρώτες και Βυζαντινούς στην Β. Ήπειρο, την Νότια και Κεντρική Αλβανία, είχαν ήδη σχηματίσει ρωμέικη συνείδηση από τα Βυζαντινά χρόνια και ήταν ήδη έτοιμοι να ταυτισθούν με τους Έλληνες της Ελλάδας.

Το πνευματικό έγκλημα του κ. Βερέμη, το οποίο καταγγέλλουμε, έγκειται στο ότι βάζει τον Παπαρρηγόπουλο να λέει, ότι ο Φαλμεράγιερ είχε δίκιο. Ο κ. Βερέμης κάνει αυτή την πλαστογραφία, για να δικαιολογήσει τις μεταμοντέρνες και νεοταξικές θέσεις του, ότι δεν είμαστε Έλληνες, ότι δεν έχουμε καμία σχέση ούτε με τους αρχαίους Έλληνες, ούτε καν με τους Βυζαντινούς και γι’ αυτό πρέπει να λεγόμαστε Νεοέλληνες, δηλ. ότι έχουμε πάρει την θέση των παλαιών κατοίκων της Ελλάδας. Όμως ο κ. Βερέμης και οι νεοταξίτες σύντροφοί του δεν μας δίνουν καμία εξήγηση, γιατί ο λαός μας αυθόρμητα δημιούργησε και τραγουδούσε αυτά τα υπέροχα δημοτικά τραγούδια στην ελληνική γλώσσα και όχι στην σλάβικη ή την αλβανική.

Αυτές οι δήθεν προοδευτικές απόψεις των Νεοελλήνων και Νεοφιλελεύθερων εξυπηρετούν τα μακροπρόθεσμα σχέδια των αρχιτεκτόνων της Νέας Τάξης, οι οποίοι θέλουν να επιβάλουν «επιστημονικά» την άποψη, ότι όλοι οι Βαλκανικοί λαοί είναι πολιτισμικά κατώτεροι, στερούνται ιστορικού βάθους και είναι αναλώσιμοι. Μόνο τα …οικόπεδά τους αξίζουν και διατίθενται προς πώλησίν!

O Ηλίας Φιλιππίδης είναι καθηγητής κοινωνιολογίας και νομικός

 

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 19 Ιουνίου 2021

Πάρ’ την στον γάμο σου, να σου πει και του χρόνου!


 


του Ηλία Φιλιππίδη, Καθηγητή κοινωνιολογίας, νομικού

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο, δόξα τω Θεώ, βοήθα Παναγιά! Αυτές είναι δύο άλλες παροιμίες, που σκεφθήκαμε για τον τίτλο αυτού του άρθρου. Αφορμή είναι οι τελευταίες δηλώσεις της Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κ. Σακελλαροπούλου.

Στις 29 Μάϊου η κ. Σακελλαροπούλου  συμμετέσχε στις εκδηλώσεις «Παλαιολόγεια 2021» στον Μυστρά. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας τίμησε με εξαιρετικά λόγια τόσο την ηρωική θυσία του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου όσο και την πιστοποίηση της ελληνικής μας ταυτότητας από τον φιλόσοφο Γεώργιο-Πλήθωνα Γεμιστό.

Για τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο ανέφερε, ότι ο τελευταίος λόγος στους συμπολεμιστές του, η θυσία του και ο θρύλος του Μαρμαρωμένου βασιλιά καταγράφησαν «στο συλλογικό υποσυνείδητο» του λαού μας, συντήρησαν «την εθνική συνείδηση μέσα στους αιώνες» και συνέβαλαν «στην Επανάσταση του 1821 και τη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας».

Μόλις είπαμε Δόξα τω Θεώ, η Πρόεδρός μας αρχίζει να μαθαίνει την ιστορία μας, το εκκρεμές γύρισε πάλι στο main stream της άρχουσας νέο-φιλελεύθερης, μεταμοντέρνας και πολυεθνικής ιδεολογίας.

Στις 4 Ιουνίου η Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό στην νέα Πρωτοβουλία Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Τράπεζας «EUROBANK». Πρόκειται για το πρόγραμμα «Μπροστά για την οικογένεια» με σκοπό, όπως λέει η ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας, «την ανάδειξη του δημογραφικού ζητήματος και την αντιμετώπισή του».

Στην ομιλία της η κ. Σακελλαροπούλου προέβη σε μία πλήρη και αντικειμενική ανάλυση του προβλήματος:

«Ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται. Ο πληθυσμός της Ελλάδας γερνάει. Από το 2011 η χώρα μας έχει μπει σε μία νέα φάση, πρωτοφανή στα μεταπολεμικά χρόνια. Οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. Από την αρχή της οικονομικής κρίσης πολλοί Έλληνες, ιδίως νέοι, εγκαταλείπουν τη χώρα αναζητώντας καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Η ικμάδα του έθνους αποξηραίνεται».

Στην συνέχεια η κ. Σακελλαροπούλου απαριθμεί τις συνέπειες:

«Είναι προφανές, ότι οι επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης θα είναι καταλυτικές σε μία σειρά από ζητήματα, όπως η γεωπολιτική θέση της χώρας, οι αναπτυξιακές της δυνατότητες, η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού, η ισορροπία των γενεών».

Φαντάζομαι, ότι οι παριστάμενοι θα αισθάνθηκαν ανακούφιση και ελπίδα, ότι επιτέλους το πολιτικό σύστημα της χώρας αντελήφθη τον αυτοκτονικό χαρακτήρα του προβλήματος, ειδικά όταν ακούει την κ. Σακελλαροπούλου να τονίζει την σημασία της Πρωτοβουλίας:

«Για τους λόγους αυτούς θεωρώ πολύ ουσιαστική την πρωτοβουλία σας, να αναδείξετε το δημογραφικό ζήτημα ως εθνική προτεραιότητα. Θεωρώ επίσης ιδιαίτερα σημαντική την εστίαση [της Πρωτοβουλίας] στις ακριτικές περιοχές της χώρας μας».

Ενώ λοιπόν οι παριστάμενοι θα ήταν έτοιμοι να σηκωθούν όρθιοι, για να χειροκροτήσουν την Πρόεδρό μας, την άκουσαν να καταλήγει: «Είναι τέλος αναγκαίο, να δούμε το θέμα της ενσωμάτωσης των μεταναστών… Η ομαλή ένταξή τους δεν συμβάλλει μόνο στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά βοηθά και στην τόσο αναγκαία ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας»!

Τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι. Άλλο πράγμα είναι το θέμα της κοινωνικής εντάξεως των αιτησάντων άσυλο μεταναστών, αφού βεβαίως διακοπεί για πάντα η ροή άλλων μεταναστών, διότι δεν μπορεί η χώρα μας να εντάξει οικονομικά ούτε αυτούς που ήδη έχουν μπει και άλλο πράγμα είναι η «ανανέωση» του πληθυσμού, η οποία συνεπάγεται συνέχιση των ροών.

Η εύκολη λύση του δημογραφικού προβλήματος μέσω των μεταναστευτικών ροών θα σημάνει, όχι μόνο την εξαφάνιση των Ελλήνων, αλλά και την ισλαμοποίηση της χώρας μας καθώς και την επιστροφή της στην εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, προς δόξαν του εορτασμού των 200 χρόνων της Παλιγγενεσίας!

Η Ελλάδα χρειάζεται και άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες, αλλά παν’ απ’ όλα μία οικουμενική πανστρατιά του Ελληνισμού με συγκεκριμένο στόχο τον διπλασιασμό του πληθυσμού της Ελλάδας μέχρι το τέλος του αιώνα.

Θα δεχόταν η Πρόεδρός μας να τεθεί επικεφαλής μιάς τέτοιας εκστρατείας;

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα POLITICAL, αρ. φ. 142, Πέμπτη 10 Ιουνίου 2021.

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2021

Ο Θάνος Βερέμης συμφωνεί με τον Φαλμεράγιερ και πλαστογραφεί τον Παπαρρηγόπουλο!

του καθηγητή Ηλία Φιλιππίδη
Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής ιστορίας του Τμήματος Πολιτικής επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θάνος Βερέμης (φωτο) συμφωνεί με τον περιβόητο αυστρο-βαυαρό ρατσιστή και εμπαθή προπαγανδιστή του ανθελληνισμού Φαλμεράγιερ. 
Το χειρότερο ακόμη είναι, ότι διαγράφει τα σοβαρά επιστημονικά επιχειρήματα της απαντήσεως του Κων. Παπαρρηγόπουλου και τον παρουσιάζει, ότι συμφωνεί με τον Φαλμεράγιερ!

Ο Φαλμεράγιερ στην εργασία του «Ιστορία της Χερσονήσου του Μωρέα κατά τον Μεσαίωνα»(1830) γράφει, ότι «Το γένος των Ελλήνων έχει εξαφανισθεί από την Ευρώπη, γιατί στις φλέβες του χριστιανικού πληθυσμού της Ελλάδας δεν ρέει ούτε μία σταγόνα γνήσιου και καθαρού αίματος Ελλήνων» καταλήγοντας, ότι οι σημερινοί Έλληνες είναι απόγονοι Σλάβων και Αλβανών!... 
Ο Φαλμεράγιερ είναι περισσότερο πολιτικός παρά επιστήμονας. Ο ίδιος ομολογεί, ότι ο εφιάλτης της Ευρώπης είναι η επικράτηση των Σλάβων. Ακολουθώντας λοιπόν την πολιτική του Μέτερνιχ θέλει να προειδοποιήσει τους Γερμανούς και Αυστριακούς αλλά και γενικότερα τους Ευρωπαίους, ότι θα πάθουν και αυτοί, ό,τι έπαθαν οι Έλληνες από τους Σλάβους και ότι ο Φιλελληνισμός είναι ένας Δούρειος ίππος, διότι ενισχύει τον φιλορωσσισμό των Ελλήνων, ο οποίος εξηγείται από το σλαβικό αίμα που ρέει στις φλέβες τους!
Ο Φαλμεράγιερ καταλήγει στο «επιστημονικό» συμπέρασμα, ότι μόνο ο βαυαρός βασιλιάς Όθων είναι αυτός, τον οποίο έστειλε η Θεία Πρόνοια να κάνει τους Έλληνες πάλι Έλληνες αλλά και Ευρωπαίους, χωρίς τον κίνδυνο να πέσουν στα νύχια των Ρώσων! 

Στην συνέντευξή του στην εκπομπή «Γιατί το 21; 12 ερωτήματα» ΕΡΤ-2, 9-5-21, ο κ. Βερέμης συμφωνεί με τον Φαλμεράγιερ. Η δήλωσή του λέξη προς λέξη: «Κάτι περιοχές με τοπωνύμια, Στεμνίτσα, Βοστίτσα, σε -ίτσα. Το -ίτσα στα σλαβικά σημαίνει το μικρό π.χ. καρφίτσα είναι το μικρό καρφί. Πάει λοιπόν η γλώσσα, εξαφανίστηκε, λέει ο Φαλμεράγιερ. Αλλά μετά, λέει ο Φαλμεράγιερ, ήλθαν οι Αλβανοί. Έτσι λοιπόν, τί είναι οι Έλληνες; Μία στρώση Σλάβων, όπως ο μουσακάς και μετά μία άλλη στρώση Αρβανιτών».
Ο Βερέμης συνεχίζει ακάθεκτος: «Και ναι μεν όλοι οι Έλληνες έπαθαν αμόκ και έβριζαν τον Φαλμεράγιερ: τί λέει αυτός ο άθλιος, εμείς είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!
Βγήκε όμως ο Παπαρρηγόπουλος και είπε την αλήθεια. Είπε ο Παπαρρηγόπουλος: Έ και, τί έγινε! Βεβαίως είμαστε, όπως τα λέει ο Φαλμεράγιερ. Όμως σημασία έχει τί βγαίνει, τί έμεινε από όλα αυτά. Σήμερα είμαστε ένας δικός μας πολιτισμός, που μας προσδιορίζει ως Έλληνες, Νεοέλληνες για την ακρίβεια. Αυτό είμαστε, λέει ο Παπαρρηγόπουλος και χρησιμοποίησε παραδείγματα απ’ όλο τον κόσμο, μηδέ της Αμερικής εξαιρουμένης και ας είναι Ιταλοί, Γερμανοί, Κινέζοι, τα πάντα και όμως είναι ένα έθνος, λέει ο Παπαρρηγόπουλος, διότι έχουν ένα κοινό πολιτισμό, μία κοινή γλώσσα».

Είναι απίστευτο, ότι ο Βερέμης διαστρεβλώνει 100% την απάντηση του Παπαρρηγόπουλου και καταργεί την ιστορική συνέχεια του ελληνικού έθνους, εξομοιώνοντας το με το σύγχρονο, άρριζο και μεταναστευτικό αμερικανικό πολιτικό έθνος. Προφανώς ο κ Βερέμης βιάζεται να τον αξιώσει ο Θεός να δει την Ελλάδα να μετατρέπεται σε ένα πιστό αντίγραφο της αμερικανικής κοινωνίας, έστω με μουσουλμάνους μετανάστες! 

Όμως ο Παπαρρηγόπουλος είναι αυτός που πρόβαλε ως επιστημονικό δεδομένο την πολιτισμική διαχρονικότητα του Ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Πρέπει να διασαφηνίσουμε, ότι από κοινωνιολογικής απόψεως η πολιτισμική συνέχεια ενός έθνους δεν είναι μετέωρη αλλά προϋποθέτει την ύπαρξη ενός κοινωνικού υπόβαθρου, που παραμένει ανθεκτικό και απορροφά τις οποιεσδήποτε εξωτερικές επιδράσεις. 

Στην ειδική και έντυπη απάντησή του ο Παπαρρηγόπουλος αποδεικνύει διεξοδικώς, ότι: 

Α. Είναι παραλογισμός να μιλάει ο Φαλμεράγιερ για πλήρη εξαφάνιση του Ελληνισμού, όταν η έρευνά του αφορούσε μόνο την Πελοπόννησο. Τον παραλογισμό αυτόν εντοπίζει και ο Βρετανός ιστορικός Ρ. Μπίτον, ο οποίος δεν φημίζεται για τον φιλελληνισμό του.

Β. Οι όποιες εξεγέρσεις Σλαβικών φύλων στην Πελοπόννησο είτε έγιναν τον 6ο είτε τον 8ο αιώνα, ακόμη και η πολιορκία της Πάτρας σε συνεργασία με Αβάρους ή Σαρακινούς και η κατάπνιξή τους από τα βυζαντινά στρατεύματα υποδηλώνουν, ότι υπήρξε εγκατάσταση σλαβικών φύλων ως κτηνοτρόφων σε ορεινές περιοχές της Πελοποννήσου, χωρίς όμως ποτέ να μπορέσουν να καταλύσουν την κυριαρχία των Βυζαντινών. Δεν επαναστατούν οι κυρίαρχοι αλλά οι υπόδουλοι και μάλιστα όταν καταπιέζονται.

Γ. Οι Σλάβοι δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν δικό τους πολιτισμό στην Πελοπόννησο, δεν έκτισαν ούτε μία πέτρα. Πέρα από μερικά τοπωνύμια, τα οποία υιοθέτησαν οι Έλληνες, οι Σλάβοι όχι μόνο δεν μπόρεσαν να επιβάλουν την γλώσσα τους αλλά την έχασαν πλήρως, έχασαν ακόμη και τα ονόματα και τα επώνυμά τους. Οι Σλάβοι απορροφήθηκαν πλήρως, εξαφανίσθηκαν. Δεν υπάρχουν ούτε κάποιες προφορικές παραδόσεις ή θρύλοι της παρουσίας τους.

Ως προς τους Αρβανίτες μπορούμε να προσθέσουμε ότι: 
Α. Είχαν δεχθεί την αλβανική γλώσσα αλλά δεν χρειάσθηκε καν να ενσωματωθούν στον εθνικό κορμό, διότι ακόμη και όσοι δεν ήταν Βορειο-ηπειρώτες, αισθάνονταν ήδη Ρωμιοί, ως υπήκοοι του βυζαντινού πριγκιπάτου του 13ου αιώνα, «Άρβανον», στο κέντρο της σημερινής Αλβανίας. Β. Οι Αρβανίτες διατήρησαν την αλβανική γλώσσα, διότι εγκαταστάθηκαν σε ελλαδικές περιοχές, που είχαν ήδη ερημωθεί. Αυτή η διαφορά με τους Σλάβους αποδεικνύει περίτρανα, ότι οι Σλάβοι έχασαν την γλώσσα τους, επειδή δεν βρήκαν ακατοίκητες περιοχές στην Πελοπόννησο.

Επομένως ισχύει και για τον κ. Βερέμη η καταγγελία του Παπαρρηγόπουλου, την οποία απευθύνει προς τον Φαλμεράγιερ. Παπαρρηγόπουλος: « Με τα στοιχεία που έθεσα υπόψιν του αναγνώστη, μπορεί αυτός να κρίνει «πόση εμπιστοσύνη αξίζει να έχει… στον Φαλμεράγιερ όχι μόνο για την επιστημονική ακρίβεια, αλλά και για την ηθική υποχρέωση που έχει προς την αλήθεια ο κάθε τίμιος άνθρωπος»
Βλ. Παπαρρηγόπουλος, Περί της εποικίσεως σλαβικών τινών φυλών εις την Πελοπόννησον, 1843. Λιβάνης 2012, σ. 51.

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στην ηλεκτρονική εφημερίδα "POLITICAL", Παρασκευή 4/6/2021 σελ. 11. 
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2021

Ο κορονοϊός και το τέλος της ιστορίας. Οι δύο Παγκόσμιοι πόλεμοι κατά του Ανθρώπου.

 του Ηλία Φιλιππίδη


Ο κορονοϊός είναι ο δεύτερος.

1.  Ο απολογισμός του ανθρώπου

1.1.    Ο  άνθρωπος είναι ο αποστάτης της φύσεως. Σπάσαμε το φράγμα του ενστίκτου και γι’ αυτό καταδικασθήκαμε να αγωνιζόμαστε αιώνες τώρα, για να διαμορφώσουμε ένα τρόπο ζωής, που να μας κάνει ευτυχισμένους. Όμως η φύση μας εκδικήθηκε. Στην θέση του ενστίκτου βλάστησε μία διχασμένη βούληση. Έχουμε μέσα μας τόσο το πνεύμα της δημιουργίας και της αλληλεγγύης όσο και την διαστροφή της καταστροφής και της ανθρωποφαγίας. Μία συμπυκνωμένη και διαχρονική μορφή ανθρωποφαγίας είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όταν η βουλιμία ανθρωποφαγίας κρύβεται πίσω από φυσικά φαινόμενα, τότε μπορεί να «μεταλλαχθεί» σε παράγοντα «αντικειμενικής» διαμορφώσεως της διεθνούς πραγματικότητας. Ο κορονοϊός τελικά προσφέρεται ως δρεπανηφόρο άρμα σε ένα εσχατολογικό πόλεμο κατά του ανθρώπου; 

1.2. Ζούμε σε μία εσχατολογική εποχή. Είναι μία εποχή που μπορεί να ενσωματώνει το τέλος της ιστορίας του ανθρώπου. Μέχρι τώρα η ιστορία της ανθρωπότητας περιελάμβανε τις πράξεις του ανθρώπου, από δω και πέρα θα περιλαμβάνει πρωτίστως την ύπαρξη του ανθρώπου.

Η ειδοποιός διαφορά είναι, ότι προσδιορίζουμε την έννοια του τέλους της ιστορίας, ως κίνδυνο απώλειας της ποιότητας του ανθρώπινου πολιτισμού, που είναι η ελευθερία του ανθρώπου.

Οι Περσικοί πόλεμοι για την υποδούλωση του Ελληνισμού ήταν ο 1ος Παγκόσμιος πόλεμος κατά του Ανθρώπου, όπου ο Άνθρωπος κινδύνεψε να χάσει για πάντα την ποιότητα του, που είναι η ελευθερία. Μπορεί οι πόλεμοι αυτοί να έγιναν σε ένα μικρό κομμάτι του πλανήτη μας αλλά η σημασία τους είναι παγκόσμια και διαχρονική και αφορά ολόκληρη την εξέλιξη του παγκόσμιου πολιτισμού. Η αρχαία Ελλάδα είναι, όχι η βιολογική αλλά η πνευματική γενέτειρα του ανθρώπου. Εδώ γεννήθηκε ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός είναι και παραμένει ο κορυφαίος ανθρωποκεντρικός πολιτισμός στην ιστορία της ανθρωπότητας. Εάν νικούσαν οι Πέρσες, δεν θα υπήρχε ούτε δημοκρατία, ούτε φιλοσοφία ούτε θέατρο ούτε επιστήμη ούτε Αναγέννηση ούτε Δυτικός πολιτισμός. Σήμερα με τον κορονοϊό ο Άνθρωπος κινδυνεύει να εκλείψει, όχι ως βιολογικό είδος, αλλά ως ον-φορέας πνεύματος και ελευθερίας, εάν οι ανθρωπογενείς συνέπειες και  οι ανθρωποφαγικές σκοπιμότητες δεν ελεγχούν και υπερβούν το αναγκαίο μέτρο της ιατρικής αντιμετωπίσεώς του.

2. Οι κίνδυνοι 

Ο Δυτικός πολιτισμός έχει εισέλθει στην φάση της υπερωριμάνσεως και η τεχνολογική πλευρά του έχει αναπτύξει ικανότητες που δύσκολα ελέγχονται.

Το 1961 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, πρώην αρχηγός των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατήγγειλε το «Στρατιωτικό-Βιομηχανικό Σύμπλεγμα» (Military-Industrial Complex) ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την δημοκρατια!

Εννοούσε την διαπλοκή της πολεμικής βιομηχανίας με τα πλέον ισχυρά και κερδοβόρα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ, λόγω του ιδιωτικού χαρακτήρα της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας και της δυνατότητας να ορίζει η ίδια το κόστος των «προϊόντων» της. Είναι λοιπόν απολύτως εύλογη η υποψία, ότι ένα ποσοστό των διεθνών εντάσεων, ακόμη και η έκρηξη ορισμένων πολέμων, μπορεί να οφείλονται στην πίεση του λόμπι των πολεμικών βιομηχανιών. Οπωσδήποτε οι δύο πόλεμοι του Κόλπου (1991 και 2003) ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Η αναλογία με τον βιολογικό πόλεμο ανάμεσα στους ιούς και τις φαρμακευτικές εταιρίες είναι πασιφανής. Έτσι σήμερα είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε για ένα επιπλέον Complex. Ας το ονομάσουμε  Ph.I.C. ( Pharma-Industrial Complex). Με αυτά τα δεδομένα η υποψία, ότι το Ph.I.C. θα αντιμετωπίζει την κάθε επιδημία ως φλέβα χρυσού και θα προσπαθεί με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο να την αξιοποιεί προς ίδιον όφελος, θα είναι κάτι παραπάνω από βάσιμη.

Εκτός αυτού υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις, ότι μεθοδεύεται ένα σχέδιο για την καθετοποίηση και τον έλεγχο ολόκληρου του κόσμου. Μπορούμε να το ονομάσουμε «Σύστημα παγκοσμίου κυριαρχίας» (World Dominance System). Οι ενδείξεις είναι πολλές και ηχηρές:

α. η καθετοποίηση του παγκοσμίου τραπεζικού συστήματος και ο έλεγχος της χρηματικής οικονομίας αποτελεί ήδη γεγονός με κορυφή μία χρηματοπιστωτική ολιγαρχία.

β. η καθιέρωση της παγκοσμιοποιήσεως, ανεξαρτήτως επιπτώσεων, ως του μόνου πλαισίου πολιτικού και οικονομικού προγραμματισμού για τις κυβερνήσεις όλου του κόσμου.

γ. η καταιονιστική προπαγάνδα όλων των εμπορικών ΜΜΕ αποκλειστικά υπέρ της παγκοσμιοποιήσεως.

δ. η αναγωγή του «διαφορετικού» σε υπέρτατο κριτήριο πολιτικής και κοινωνικής ορθότητας και η πίεση μετατροπής όλων των κρατών σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

ε. η θεσμοποίηση τακτικών μυστικών συναντήσεων της παγκοσμίου ελίτ (π.χ. Νταβ:ός) με υποχρέωση απολύτου εχεμύθειας, με απαγόρευση εισόδου δημοσιογράφων και μη τήρηση πρακτικών και

στ. η συχνή αναφορά επωνύμων τόσο διεθνώς όσο και στην πατρίδα μας ( Γ. Παπανδρέου) για την ανάγκη εγκαθιδρύσεως μιας «Παγκόσμιας διακυβερνήσεως» (Global governance)  και ενός «Παγκόσμιου νομοθέτη» (Ευάγ. Βενιζέλος).

Μπορούμε να ονοματίσουμε αυτό το σχέδιο ως «Σύστημα παγκοσμίου κυριαρχίας» (World Dominance System).

Κάθε Complex, είτε αυτό εκπροσωπεί τα συμφέροντα της πολεμικής βιομηχανίας, είτε του πετρελαίου, είτε της γεωργίας και της διατροφής, είτε των φαρμάκων, είτε των τραπεζικών συμφερόντων, ενεργοποιεί το λόμπι του προς όλα τα κέντρα αποφάσεων και επιρροής.

Αυτό που ήδη ζούμε στην περίοδο του κορονοϊού είναι το ωστικό κύμα, που δημιουργεί παγκοσμίως η ένταξη τoυ Pharma-Industrial Complex (Ph.I.C.) στο World Dominance System (W.D.S.).

Είναι λογικό και αναμενόμενο, ότι ο ιδιαίτερος ρόλος που αναλαμβάνει το Ph.I.C. για την προώθηση των στόχων του W.D.S. θα είναι η συμβολή του στην επιβολή μιάς Παγκόσμιας Δομής Ελέγχου του Ανθρώπου (World Structure of Human Control W.S.H.C.) σε τρία επίπεδα: της οικονομίας, της σκέψεως και της υγείας.

Το W.S.H.C. θα λειτουργεί βασικά ως απρόσωπη κατασκευή αλλά διαθέτει και μερικούς επώνυμους εκθέτες, όπως είναι ο δισεκατομμυριούχος Bill Gates. Ο Robert Kennedy junior,(video) γιός του δολοφονηθέντος το 1968 γερουσιαστή και πιθανότερου επόμενου προέδρου των ΗΠΑ, καταγγέλλει, ότι ο B. Gates προβάλλει δημοσίως την ανάγκη ενός υποδερμικού ψηφιακού πλακιδίου (ΨηΠ=Chip), για την καταγραφή της καταστάσεως υγείας του κάθε ανθρώπου.

3. Τι μπορούμε να κάνουμε;

Χρειαζόμαστε μία στρατηγική με δύο κίνητρα:  την προάσπιση της υγείας μας και την διαφύλαξη της ελευθερίας μας.

Δεν θέλουμε να γίνουμε πρόβατα μέσα σε ένα μαντρί ασφαλείας, επειδή έξω κυκλοφορεί ένας λύκος. Δεν θέλουμε να εμπλακούμε στο δίλημμα ασφάλεια ή ελευθερία. Θέλουμε όμως και τα δύο.

Θα χρειαστούμε:

α. μία Στρατηγική «ευρέος φάσματος», δηλ. μία στρατηγική, που δεν θα είναι μόνο ιατρική αλλά θα συμπεριλαμβάνει και τις πολιτικές αποφάσεις καθώς και τις κοινωνικές συνέπειες. Εάν ένας λαός θέλει να έχει λόγο, ένας δρόμος υπάρχει: να γίνει και ο λαός λόμπι πιέσεως μέσα στην ίδια του την χώρα.

β. Επειδή δεν είμαστε όλοι ειδικοί και επειδή πολλοί αντιδρούν αλλά χωρίς τεκμηριωμένα επιχειρήματα, θα πρέπει να δημιουργήσουμε ιατρική ομάδα εργασίας από ανεξάρτητους γιατρούς για την μελέτη του θέματος.

Εάν θέλουμε να διατηρήσουμε την όποια ελευθερία μας έχει απομείνει και βήμα-βήμα να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, θα πρέπει  ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΩΣ ΛΑΟΣ ΣΕ ΣΩΜΑ ανοικτής διαβουλεύσεως και συλλογικής βουλήσεως. Μία νέα ανεξάρτητη ΠΝΥΚΑ.

Ο Ηλίας Φιλιππίδης είναι συγγραφέας. Έχει διατελέσει πανεπιστημιακός κοινωνιολογίας και νομικός.

 

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα »